To Top
Επόμενο
Προηγούμενο
Τασούλα Επτακοίλη: Γράφοντας γινόμαστε καλύτεροι άνθρωποι
ΑΡΧΙΚΗGOING OUTΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ • Τασούλα Επτακοίλη: Γράφοντας γινόμαστε καλύτεροι άνθρωποι
  02 Ιανουαρίου 2020, 9:30 πμ  
Τι θα πρέπει να έχει µια ιστορία, για να γίνει «η ιστορία» σας; Αλήθεια. Μόνο τότε φλέγοµαι να την αφηγηθώ. Με αφήνουν παγερά αδιάφορη οι άνθρωποι που κινητοποιούνται από τον ναρκισσισµό τους και τα συναισθήµατα που εκβιάζονται.
 
Σημείο εκκίνησης για τη συγγραφή του «Κέρμα στον Αέρα» ήταν κάποιο συγκεκριμένο συμβάν; Υπογείως αυτές οι ιστορίες πλέκονταν στο μυαλό μου για χρόνια. Αφορμή, όμως, για να ξεκινήσω να γράφω ήταν μια παλιά φωτογραφία, της γιαγιάς μου, χήρας με τους δυο γιους της στην αγκαλιά της, στη μετεμφυλιακή Ελλάδα της φτώχειας και του διχασμού. Παρά τις δυσκολίες και τις συμφορές, τα έβγαλε πέρα παλικαρίσια. Ποτέ δεν έχασε το χαμόγελο και την περηφάνια της. Αποφάσισα να συμπεριλάβω σε ένα μυθιστόρημα κομμάτια από τη δική της «ηρωική» διαδρομή.
Τέτοιοι ήρωες υπάρχουν σε κάθε οικογένεια. Γι’ αυτό και πιστεύω πως πολλοί από τους αναγνώστες θα αναγνωρίσουν οικεία τους πρόσωπα στις σελίδες του βιβλίου.
 
Ποιο ήταν το πιο δύσκολο κομμάτι κατά τη διάρκεια της συγγραφής; Το τελευταίο κεφάλαιο, όπου το τρίτο πρόσωπο γίνεται πρώτο. Δεν είναι εύκολο να ξεγυμνωθείς συναισθηματικά μπροστά στους άλλους, να τους δείξεις τις πληγές σου. Να διευκρινίσω πάντως ότι υπάρχουν αυτοβιογραφικά στοιχεία στον πυρήνα του βιβλίου, αποτελούν όμως πινελιές πάνω σ’ έναν καμβά μυθοπλασίας. Δεν πρόκειται για βιογραφία, ούτε για αυτοβιογραφία, αλλά για μυθιστόρημα.
 
Στα βιβλία σας τι προηγείται, η ιστορία, οι ήρωες ή κάτι άλλο; Συνήθως οι ήρωες. Έτσι συνέβη και με το καινούργιο παιδικό μου βιβλίο, «Η Τσαγιέρα που Ανθίζει» (εκδ. Καστανιώτης). Ένα βράδυ του περσινού χειμώνα γεννήθηκε στη φαντασία μου η Βιργινία Ροφηματά, κυρία της καλής κοινωνίας, με πάθος για τις τσαγιέρες. Πάνω της χτίστηκε στη συνέχεια όλη η ιστορία.
 
Είναι εύκολο το να φτιάξει κάποιος ένα βιβλίο; Υποθέτω πως ναι. Το θέμα είναι τι θα γράψει και με ποιες προθέσεις: πόσο έντιμος θα είναι απέναντι στον εαυτό του και τους αναγνώστες. Από αυτά θα εξαρτηθεί και το πόσους ανθρώπους θα «συναντήσει» ουσιαστικά μέσα από το βιβλίο του.
 
Γιατί γράφετε; Τι είναι αυτό που σας δίνει μόνο η γραφή και όχι τα δημοσιογραφικά σας κείμενα; H γραφή είναι καθρέφτης: για να κοιτάξουμε κατάματα τον εαυτό μας, να ζυγίσουμε τη δύναμη και τις αδυναμίες μας, να αναμετρηθούμε με τους φόβους μας, να παραδεχτούμε τα λάθη μας, να ψιθυρίσουμε τα όνειρά μας. Για να δούμε τον εαυτό μας στις αληθινές του διαστάσεις, με τις αρετές και τα κουσούρια του και συνεπώς, για να έχουμε έτσι μια ευκαιρία να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι. Γράφοντας γινόμαστε καλύτεροι άνθρωποι. Το ελπίζω, τουλάχιστον.
 
Τι διαβάζετε αυτή την περίοδο; Τα βιβλία δύο αγαπημένων φίλων: Τα «Μαύρα Παραμύθια» του Γιώργου Μανιώτη, που αν και γράφτηκαν το 1988, εντυπωσιάζουν με τη φρεσκάδα τους και τις «Παράξενες Ιστορίες της κυρίας Φι», της Φωτεινής Τσαλίκογλου, γιατί «δεν υπάρχει κανένας σοβαρός λόγος να μην πιστεύει ένας άνθρωπος στο θαύμα».
 
Εκδ. Καστανιώτης
Σελ. 144
Τιμή: €12
 
Φιλgood, τεύχος 253.
  Συνέντευξη: Πιερής Παναγή   
Σχολιάστε ή διαβάστε πατώντας εδώ...