To Top
Επόμενο
Προηγούμενο
Άμορ Τόουλς: Αντλώ δημιουργική ενέργεια παρατηρώντας το αντίθετο
ΑΡΧΙΚΗGOING OUTΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ • Άμορ Τόουλς: Αντλώ δημιουργική ενέργεια παρατηρώντας το αντίθετο
  13 Φεβρουαρίου 2020, 10:30 πμ  
«Μου αρέσει να αναμιγνύω την ιστορία με τη φαντασία μέχρι ο αναγνώστης να μην είναι σίγουρος για το τι είναι πραγματικό και τι δεν είναι.»

- Γιατί αποφασίσατε να γράψετε το «Καλή Κοινωνία» απ’ την οπτική μιας νέας γυναίκας; Κάποιοι συγγραφείς όπως ο John Cheever και ο Raymond Carver φαίνεται να αντλούν καλλιτεχνική ενέργεια από την ανάλυση των δικών τους εμπειριών - των κοινωνικών κύκλων και των αναμνήσεων τους. Είμαι ένας από εκείνους που αντλούν δημιουργική ενέργεια από το αντίθετο. Προτιμώ να βάζω τον εαυτό μου σε ένα περιβάλλον που είναι πιο μακριά και να κοιτάζω μέσα από τα μάτια κάποιου που διαφέρει από μένα σε ηλικία, εθνικότητα, φύλο, κοινωνική τάξη. Νομίζω ότι αυτή η μετατόπιση με κάνει πιο έντονο παρατηρητή. 
 
- Είναι το δεύτερο μυθιστόρημά σας που διαδραματίζεται στο πρώτο μισό του 20ού αιώνα. Τι σας συναρπάζει σε αυτή την περίοδο; Το ενδιαφέρον μου για εκείνη την εποχή δεν αντανακλά την αγάπη μου για την ιστορία ή τη νοσταλγία για μια εποχή που πέρασε. Αυτό που με προσέλκυσε σε εκείνη την περίοδο είναι η σχεδόν άμεση απόσταση από το παρόν. Αυτό προκαλεί μια οικειότητα στους αναγνώστες, αλλά απ’ την άλλη είναι αρκετά μακριά και δεν ξέρουν τι πραγματικά συνέβαινε τότε. Αυτό μου δίνει την ελευθερία να εξερευνήσω τα στενά σύνορα μεταξύ του απίστευτα πραγματικού και του φανταστικά φανταστικού. Γενικά, μου αρέσει να αναμιγνύω την ιστορία με τη φαντασία μέχρι ο αναγνώστης να μην είναι σίγουρος για το τι είναι πραγματικό και τι δεν είναι.
 
- Πώς μελετήσατε εκείνη την περίοδο; Ανέκαθεν είχα πάντα μεγάλο ενδιαφέρον για την περίοδο μεταξύ 1900 και 1940. Ήταν μια εποχή απίστευτης δημιουργικής έντασης. Με τα χρόνια, άκουγα τη μουσική, έβλεπα τις ταινίες, διάβαζα τα μυθιστορήματα, έμεινα μπροστά στους πίνακες που έγιναν τότε. Έτσι δεν έκανα πραγματικά καμία ιδιαίτερη έρευνα για το βιβλίο. Αντίθετα, προσπάθησα να βασιστώ στη γνώση και να προσανατολίσω τη φαντασία μου.
 
- Στην Ελλάδα και την Κύπρο γίνατε γνωστός για το δεύτερο μυθιστόρημά σας, το «Ένας Τζέντλεμαν στην Μόσχα». Τι είναι εκείνο που σας ενέπνευσε γι’ αυτό; Κατά τη διάρκεια των δύο δεκαετιών που δούλευα σε εταιρεία επενδύσεων, ταξίδεψα πολύ. Κάθε χρόνο, περνούσα εβδομάδες σε ξενοδοχεία μακρινών πόλεων συναντώντας πελάτες. Το 2009, ενώ έφτασα στο ξενοδοχείο μου στη Γενεύη (για όγδοη συνεχή χρονιά), αναγνώρισα μερικούς από τους ανθρώπους που είδα στο λόμπι από το προηγούμενο έτος. Ήταν σαν να μην είχαν φύγει ποτέ! Στο δωμάτιό μου, άρχισα να παίζω με την ιδέα ενός μυθιστορήματος στο οποίο ένας άνθρωπος είναι κολλημένος σε ένα μεγάλο ξενοδοχείο. Σκεπτόμενος ότι θα έπρεπε να είναι εκεί με τη βία, παρά από επιλογή, το μυαλό μου βρέθηκε αμέσως στη Ρωσία –όπου η κατ 'οίκον σύλληψη υπήρχε από την εποχή των Τσάρων. Τις επόμενες μέρες, σκιαγράφησα τα περισσότερα από τα βασικά γεγονότα του βιβλίου μου ενώ στα επόμενα χρόνια έφτιαξα ένα λεπτομερές περίγραμμα. Τα 2013, αποχώρησα από τη δουλειά μου και άρχισα να γράφω το βιβλίο.
 
- Σε τι δουλεύετε αυτή την περίοδο; Την άνοιξη ελπίζω να τελειώσω το νέο μου μυθιστόρημα το οποίο ακολουθεί ένα 18χρονο αγόρι απ’ τη Νεμπράσκα για τη Νέα Υόρκη το 1954. 
Eκδ. Διόπτρα
Σελ. 488
Τιμή:  €16,60
 
Φιλελεύθερα 9/2/2020.
 
  Συνέντευξη: Πιερής Παναγή   
Σχολιάστε ή διαβάστε πατώντας εδώ...