To Top
23:14 Παρασκευή
3 Απριλίου 2020
Επόμενο
Προηγούμενο
Ο κόσμος θέλει ασφάλεια…
ΑΡΧΙΚΗΑΠΟΨΕΙΣΑΡΘΡΑ ΣΤΟΝ "Φ" • Ο κόσμος θέλει ασφάλεια…
  17 Μαΐου 2017, 11:55 πμ  

Δεν θα κουραστούμε να το λέμε όσο και αν γινόμαστε βαρετοί: τα κόμματα δεν έχουν λάβει τα μηνύματα του κόσμου άνκαι τους τα έχει στείλει επανειλημμένα σε διαφορετικές εκλογικές αναμετρήσεις. Η προεδρολογία που άρχισε νωρίς δείχνει ότι είναι κάκιστοι μαθητές. Επαναλαμβάνουν τους κακούς εαυτούς τους, είτε θέλουν να είναι πρωταγωνιστές στο νέο, υποτίθεται, σκηνικό που στήνεται, είτε είναι κομπάρσοι γιατί αυτό τους βολεύει… Ο κόσμος της Κύπρου έχει πάθει πολλά. Έχει πληγωθεί και πολλές από τις πληγές είναι ακόμη ανοιχτές. Οπότε, το λιγότερο που αναμένει είναι σεβασμό. Και το πρώτιστο που απαιτεί είναι ασφάλεια. Ναι, ασφάλεια για το αύριο. Ασφάλεια όχι απλώς εθνική, ασφάλεια οικονομική, ασφάλεια κοινωνική, ασφάλεια στην απλή και λιτή καθημερινότητά του…, για τη δουλειά του, για αυτά που σήμερα μπορεί να προσφέρει στην οικογένειά του…

Όλα αυτά, όμως, είναι ψιλά γράμματα για τους προεδρικούς υποψηφίους. Προσπαθούν με παλιές συνταγές να πείσουν ότι θα φέρουν κάτι νέο, ικανό να συνεπάρει τους ψηφοφόρους, τους οποίους όμως τους βλέπουν πλέον με τα κιάλια στις εκλογικές αναμετρήσεις. Η αποχή έχει εδραιωθεί ως κοινωνική αντίδραση σε αυτά που συμβαίνουν στον τόπο μας και δυστυχώς δεν διορθώνονται, γιατί πολύ απλά δεν υπάρχει η πολιτική βούληση για να γίνουν ανατροπές. Το κυπριακό πολιτικό σύστημα έχει καταδικαστεί από την κοινή γνώμη, χωρίς όμως να βρεθεί το αντίδοτο. Χωρίς να διαφοροποιηθούν καταστάσεις που να επιτρέπουν στον κόσμο να αισιοδοξεί για το αύριο. Οι πλείστες αλλαγές που έγιναν είναι προσώπων. Με τους νεότερους να είναι κακέκτυπα των παλαιότερων, που μπορεί να υστερούσαν σε γνώσεις και πτυχία, αλλά αν μη τι άλλο είχαν κάποιες αξίες, έδειχναν αλληλοσεβασμό μεταξύ τους… Οι αλλαγές προσώπων δεν είναι αρκετές…

Η ασφάλεια είναι το μέγιστο αγαθό που ζητά σήμερα η μέση κυπριακή οικογένεια. Έχει να κάμει με την ανασφάλεια του νέου πτυχιούχου που δεν βρίσκει δουλειά στον τόπο του, που δεν μπορεί να δημιουργήσει στον τόπο του. Έχει να κάμει με την ανασφάλεια του εργαζόμενου ότι κάποια ώρα μπορεί να βρεθεί στην ανεργία, γιατί θα αναζητηθούν πιο φτηνά εργατικά χέρια και κεφάλια. Έχει να κάμει με τον ραγιαδισμό που καλλιεργείται μέσα από τέτοιες καταστάσεις, γιατί κανένας δεν σηκώνει κεφάλι, αφού θέλει να κρατήσει αυτό που σήμερα έχει και δεν θα διακινδυνεύσει να βρεθεί απέναντι στην όποια εξουσία… 

Όλοι αυτοί οι επίδοξοι μνηστήρες της εξουσίας αγνοούν το βασικό ζητούμενο του κόσμου και ασχολούνται με συνταγές του παρελθόντος, καταδικασμένες σε αποτυχία… Αλλά όλοι βολεύονται. Τους αρκεί να πλαισιώνονται από χειροκροτητές και αυλοκόλακες όσοι και να είναι αυτοί και αγνοούν τους πολλούς που τους γυρίζουν την πλάτη… Οι οπαδοί είναι αρκετοί για να τροφοδοτούν το σύστημα που κατά τα άλλα όλοι καταδικάζουν αλλά δεν το αλλάζουν. Όχι γιατί δεν μπορούν αλλά γιατί δεν θέλουν.

Σχολιάστε ή διαβάστε πατώντας εδώ...