To Top
11:17 Τρίτη
25 Φεβρουαρίου 2020
Επόμενο
Προηγούμενο
Φιλελευθεροστομίες
ΑΡΧΙΚΗΑΠΟΨΕΙΣΑΡΘΡΑ ΣΤΟΝ "Φ" • Φιλελευθεροστομίες
  26 Αυγούστου 2017, 9:31 πμ  

Αν, τελικά, υπάρχει αυτό που αποκαλείται «άκρον άωτον», δηλαδή, μια άκρη, που όσο κι αν ποταβριστείς, ποτέ δεν την φτάνεις για να την πιάσεις, αυτή ήταν επί μονίμου βάσεως, το «άκρον άωτον της αισιοδοξίας», για ένα εκατομμύριο λόγους, τουλάχιστον, στην περίπτωσή μας. Σε σημείο που να γινόμαστε οπαδοί του «μισογεμάτου ποτηριού» και να κυκλοφορούμε κατυφείς, ενθυμίζοντες… καλαπόδι του τσαγκάρη!

Ευτυχώς, όμως, αυτό το «άκρον άωτον», δεν υπάρχει πια! Όπου να 'σαι, θα το αδράξουμε, θα το βάλουμε κάτω και θα του δώσουμε να καταλάβει! Με την αισιοδοξία να εγκαθίσταται μονίμως στον θρόνο που της ταιριάζει (μιλάμε πάντα επί… προσωπικού επιπέδου για τη μικρή μας βραχονησίδα).
Μια αισιοδοξία που θα μας… πλήξει τον Μάρτη και θα μας καταστήσει όλους πανευτυχείς και τρισόλβιους, όταν ο Παμπορίδης θα μας φωνάξει στη διαπασόν: Νενίκησά σας, Ιούδες! Και σας έσκισα σαν χασέ! Το ΓΕΣΥ είναι έτοιμο!

Εν ολίγοις, φίλοι αναγνώστες, «πάμεν σιήσιην ποϊνόραμμαν» στο θέμα του Γενικού Σχεδίου Υγείας. Απομένει, βέβαια, μία… ασήμαντος λεπτομέρεια: Ο καθορισμός αυτού του Μάρτη της αισιοδοξίας. Μήπως, θέλω να πω, θα 'ναι ο Μάρτης του 2018; Η μήπως εκείνος του 2028; Ή μήπως θα 'ναι, τελικά, ο Μάρτης του σωτήριου έτους… 3038;

Αλλά, ας μην αφήσουμε την απαισιοδοξία να μας μολύνει: Ο πρόεδρος του Οργανισμού Ασφάλειας Υγείας ήταν… ξεκάθαρος. Τον ακούσατε τι δήλωσε: Οι προσωπικοί γιατροί θα αποζημιώνονται στη βάση του κατά κεφαλήν, ανάλογα, δηλαδή, με το πόσους ασθενείς θα γράψουν στη λίστα τους. Είμαι σχεδόν βέβαιος, ότι όλοι οι γιατροί και τα νοσοκομεία θα θελήσουν να μπουν στο ΓεΣΥ, επειδή οι αποζημιώσεις τους δεν θα είναι μικρότερες από αυτές που παίρνουν σήμερα.

Άρα, πρόβλημα μηδέν και να 'στε αισιόδοξοι, βρέ! Ή, μήπως τελικά, κάτι φαίνεται να λείπει από το σκηνικό; Ας πούμε, μήπως λείπουν μερικά… μηδενικά από τις σημερινές αμοιβές, που θα τα τουμπάρουν όλα στο τέλος;

Όλο αυτό το οικοδόμημα, που προσπάθησα να κτίσω με την αμπελοφιλοσοφία μου για το «άκρον άωτον της αισιοδοξίας», που το έκανε ρεζίλι η… τενέκα! Εν ολίγοις, και με τους πιο αισιόδοξους υπολογισμούς, αν ο ΑΠΟΕΛ αφήνετο μόνος του να επιλέξει τους πιο δυνατούς αντιπάλους στην παραπέρα πορεία του στην Ευρωπη, θα δυσκολευόταν εξάπαντος να διαλέξει άλλους από αυτούς που του έβγαλε η κάλπη!

Όμως, ακόμα και έτσι, ο ΑΠΟΕΛ δεν πρέπει να κρεμμαστεί από αυτό το «άκρον άωτον αισιοδοξίας». Αντίθετα! Αν μη τι άλλο, για να διαψεύσει όλους εκείνους που πανηγυρίζουν για τον ανάντη δρόμο που η τενέκα διάλεξε γι΄αυτόν. Και οι οποίοι, από χτες επαναλαβάνουν ειρωνικά και ρυθμικά: Πού πας, καραβάκι, με τέτοιο καιρό;

Σχολιάστε ή διαβάστε πατώντας εδώ...