To Top
13:36 Τετάρτη
19 Φεβρουαρίου 2020
Επόμενο
Προηγούμενο
Ο σεβασμός στην ταυτότητα, δεν γίνεται α λα καρτ
ΑΡΧΙΚΗΑΠΟΨΕΙΣΑΡΘΡΑ ΣΤΟΝ "Φ" • Ο σεβασμός στην ταυτότητα, δεν γίνεται α λα καρτ
  11 Σεπτεμβρίου 2019, 10:18 πμ  
Αν σας ζητούσε κάποιος να κατονομάζατε τα χαρακτηριστικά που συνθέτουν την ταυτότητα σας ως άτομο, τι θα απαντούσατε; Ποιο είναι το σύνολο των απόψεων, των πιστεύω, των φυσικών και ψυχικών χαρακτηριστικών, των ευθυνών και υποχρεώσεων, των τίτλων, των επιρροών, που συνθέτουν το είναι σας και σας ταυτίζουν με κάποια κοινωνική ομάδα; Μπορεί κανείς να βρει δεκάδες χαρακτηριστικά, ανάλογα με τις αντιλήψεις του. Από ρόλο στην οικογένεια, φύλο, φυλή, σεξουαλικό προσανατολισμό, θρησκεία, μέχρι πολιτικές αντιλήψεις, τρόπο ζωής, μουσικής κουλτούρας, αλλά και επάγγελμα ή επίπεδο μόρφωσης και κλάδο σπουδών. Ο βαθμός επιρροής των χαρακτηριστικών αυτών, που συνθέτουν την πολιτιστική του ταυτότητα, μπορεί να διαφέρουν. Κάποια, για παράδειγμα, μπορεί να αισθάνεται πρώτα χριστιανή και μετά Ελληνίδα. Κάποια άλλη, μπορεί να αισθάνεται πρώτα Ελληνίδα και το «χριστιανή» στη λίστα της να είναι δέκατο. Η σειρά προτεραιότητας, είναι εντελώς υποκειμενική και δεν είναι δυνατόν να αποδυναμώσει οποιοδήποτε από τα χαρακτηριστικά του άλλου. Δεν μπορεί να θεωρεί κανείς ότι η θρησκεία (ή η έλλειψή της) είναι αρκετά σημαντική για να συμβάλει στον καθορισμό της ταυτότητας του, αλλά παράλληλα να επικρίνει κάποιον επειδή το έχει ψηλότερα στη λίστα του απ’ ό,τι ο ίδιος. 

Ο σεβασμός στην ταυτότητα, δεν μπορεί να γίνεται α λα καρτ. Δεν μπορεί να επιλέγει ο καθένας ποια στοιχεία της ταυτότητας του άλλου θα σεβαστεί, ανάλογα με τα δικά του πιστεύω και τη δική του ταξινόμηση. Ούτε και να θεωρεί ότι σεβασμός στη δική του ταυτότητα σημαίνει επιβολή των δικών του συνηθειών στους άλλους. Δεν μπορεί κανείς να θεωρεί ότι ένα κορίτσι που επί 8 χρόνια πηγαίνει σε σχολεία με ονόματα χριστιανών αγίων, σε τάξεις με σταυρούς και εικονίσματα, που κάνουν κάθε πρωί προσευχή, και που ποτέ της δεν διαμαρτυρήθηκε ούτε έκανε οποιοδήποτε πρόβλημα, δεν σέβεται τον «δικό μας» πολιτισμό γιατί φορά μαντίλα. Όσο η μαντίλα είναι νόμιμη σε ένα κοσμικό κράτος με σύνταγμα που γράφτηκε για χριστιανούς και μουσουλμάνους, όσο οι νόμοι μας δηλώνουν ελευθερία εκδήλωσης θρησκείας, το δικαίωμα αυτό δεν μπορεί να παρακαμφθεί με βάση κανένα κανονισμό εμφάνισης μαθητών και καμιά εγκύκλιο. Κι αν η μαντίλα είναι όντως καταπίεση, τι πιστεύετε ότι θα γίνει αν απαγορευτεί στα σχολεία; Η καταπιεσμένη μουσουλμάνα μαθήτρια, θα έχει δύο επιλογές: είτε να βγάλει τη μαντίλα για να πάει σχολείο και να δεχτεί την οργή των θρησκόληπτων γονιών, είτε υπό τον φόβο των επιπτώσεων να μην ξαναπάει σχολείο. Και ένας χώρος, που έχει πρώτο μέλημα την εκπαίδευση των παιδιών και αποτελεί το πρώτο στάδιο ενσωμάτωσης των αλλοδαπών παιδιών στην κοινωνία, δεν επιτρέπεται να βάζει τα παιδιά σε τέτοια διλήμματα. 

Με τον ίδιο τρόπο, δεν μπορεί κανείς από τη μια να φωνάζει υπέρ του δικαιώματος μουσουλμάνων να φορούν μαντίλα, την ώρα που όταν πρόκειται για σταυρούς και εικονίσματα ζητά αφαίρεση των θρησκευτικών συμβόλων από τα σχολεία. Κι αυτό έρχεται από έναν άθεο. Τόσο η θρησκεία, όσο και η απουσία της, αποτελεί σημαντικό χαρακτηριστικό της ταυτότητας του ατόμου. Και δεν μπορεί να απουσιάζει η θρησκεία από το δικαίωμα έκφρασης. Ούτε μπορεί από την προστασία των δικαιωμάτων και της ελευθερίας ταυτότητας να απουσιάζει η θρησκεία και η εθνική ταυτοποίηση, γιατί έτσι βολεύει τις λεγόμενες προοδευτικές δυνάμεις. Δεν μπορεί κανείς από τη μια να θεωρεί ρητορική μίσους το να φέρεται κανείς εναντίον των ομοφυλοφίλων, των γυναικών ή των αλλοδαπών, την ώρα που ανοιχτά επιτίθεται εναντίον όσων προσδιορίζονται ως χριστιανοί ή Έλληνες. Είναι επικίνδυνα υποκριτικό για όλη την κοινωνία. Δεν ρισκάραμε να θέσουμε σε κίνδυνο τα ανθρώπινα δικαιώματα βάζοντας τη ρητορική μίσους ως χαλινάρι στην ελευθερία του λόγου, απλά και μόνο για να γίνει αντικείμενο μικροπολιτικής και μέθοδος εξόντωσης ή εξύψωσης προσωπικοτήτων. Αν αποφάσισε η πάλαι ποτέ αριστερά και δεξιά να βάλει στην άκρη την πολιτική σύγκρουση με βάση τα ταξικά συμφέροντα για να μην χαλάσουν οι βολικές οικονομικές ισορροπίες, ας βρει άλλο πεδίο μάχης. Γιατί η ισότητα και οι ελευθερίες, δεν είναι ιδιοκτησία κανενός και ούτε μπορεί να διαστρεβλώνει την έννοιά τους για να χωρέσουν στην πολιτική του ατζέντα.

i.konstantinides@phileleftheros.com
 
Σχολιάστε ή διαβάστε πατώντας εδώ...