To Top
15:42 Τετάρτη
19 Φεβρουαρίου 2020
Επόμενο
Προηγούμενο
Πάτε καλά εκεί στα Δικαστήρια;
ΑΡΧΙΚΗΑΠΟΨΕΙΣΑΡΘΡΑ ΣΤΟΝ "Φ" • Πάτε καλά εκεί στα Δικαστήρια;
  15 Οκτωβρίου 2019, 10:14 πμ  
Πολύς λόγος γίνεται τα τελευταία χρόνια για τη Δικαιοσύνη στον τόπο μας. Ετοιμάστηκε κώδικας για τους δικαστές, διαδικασίες για πρόσληψη και προαγωγή τους, δημιουργήθηκαν νέα δικαστήρια κ.ο.κ. Γενικότερα έγινε ένα λίφτινγκ στη Θέμιδα, προκειμένου να φαίνεται τουλάχιστον τίμια και δίκαιη. Στόχος να διασωθεί η Δικαιοσύνη από τη γενικότερη καταρράκωση των θεσμών και να διασωθεί η αξιοπιστία της. Και είναι απόλυτα φυσιολογικό, καθώς η εμπιστοσύνη στη Δικαιοσύνη είναι αυτό που αποτρέπει τις μάζες από το να παίρνουν τον νόμο στα χέρια τους, και ο φόβος στη Δικαιοσύνη είναι αυτό που επιτρέπει στους έχοντες δύναμη να τη διατηρήσουν όσο ποδοπατούν αυτούς που φοβούνται να αντιδράσουν. Κάτι που επιτρέπει και στο όλο κοινωνικοπολιτικό σύστημα να λειτουργεί χωρίς να στήνονται γκιλοτίνες στις πλατείες. Αρκεί απλά και μόνο καμιά φορά η ψευδαίσθηση της δικαιοσύνης ούτως ώστε να κάνει υπομονή το εξοργισμένο πλήθος μέχρι το τέλος των ερευνών και της δίκης, και μέχρι να βγει η τελική απογοητευτική απόφαση, η οργή θα έχει ήδη ξεθυμάνει. Όπως έγινε χαρακτηριστικά με τα οικονομικά εγκλήματα. Το όλο σύστημα Δικαιοσύνης σε τούτον τον τόπο φαίνεται να επικεντρώνεται περισσότερο στο να μετριάσει τις αντιδράσεις όσο αναλώνεται σε μια κανονιστική τυπολατρία παρά στο να αποδώσει  δικαιοσύνη. 
Όσο παρακολουθεί κανείς τα τεκταινόμενα, ολοένα και περισσότερο θα αρχίσει να πιστεύει ότι το σύστημα δεν έχει χαλάσει, αλλά φτιάχτηκε εξαρχής χαλασμένο επί σκοπού και συντηρείται έτσι. Δεν δικαιολογείται διαφορετικά το ότι όσο κι αν το μπαλώσεις, όσοι νέοι αυστηρότεροι νόμοι κι αν περάσουν, οι ποινές (σε κάποιες περιπτώσεις τουλάχιστον, πάντα συγκεκριμένες) παραμένουν οι ίδιες. Τρανταχτό παράδειγμα το πιο αισχρό έγκλημα που μπορεί κανείς να διαπράξει (ίσως δεύτερο μόνο μετά τον φόνο). Η σεξουαλική κακοποίηση παιδιών. Πόσες φορές άλλαξε η νομοθεσία και έγιναν πιο αυστηρές οι ποινές; Φτάσαμε σε νόμο που προβλέπει μέχρι και 25 χρόνια φυλάκιση. Καμία απολύτως σημασία δεν έχει, αφού οι καταδίκες παραμένουν όπως στο παρελθόν.  Μόλις την περασμένη εβδομάδα, 81χρονος βρέθηκε ένοχος από το Κακουργιοδικείο σε 16 κατηγορίες για παραβίαση δύο νόμων για σεξουαλική εκμετάλλευση παιδιού. Ο υπάνθρωπος αυτός ενοικίαζε σπίτι σε μια οικογένεια με ένα κοριτσάκι. Μόλις απελάθηκε ο πατέρας, ξεκίνησε τη σεξουαλική κακοποίηση της μικρής. Από τα πέντε της μόλις χρόνια μέχρι τα δέκα της, την κακοποίησε σεξουαλικά 16 τουλάχιστον φορές. Η ποινή του; Τρία χρόνια φυλάκισης. Τρία! Λιγότερα χρόνια από όσα κακοποιούσε το παιδάκι. Το δικαστήριο, λέει, έλαβε υπόψη μεταξύ άλλων το λευκό ποινικό μητρώο, την ηλικία του και τα σοβαρά προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει. Μόνο την υπόληψη του ίδιου του δικαστηρίου δεν έλαβε υπόψη. Ποιο λευκό ποινικό μητρώο; Δεν ήταν κανένα έγκλημα της στιγμής. Πέντε χρόνια κακοποιούσε συστηματικά! Και πώς μπορεί να θεωρεί κανείς ότι κάποιος είναι σε ηλικία που μπορεί να διαπράξει ένα έγκλημα, αλλά όχι σε ηλικία για να τιμωρηθεί γι’ αυτό; Εδώ ολόκληρο Παπακώστα αφήσατε να πεθάνει στη φυλακή, και φιλοτιμηθήκατε για έναν ψυχανώμαλο; Ή μήπως ο Παπακώστας δεν είχε προβλήματα υγείας; Αλήθεια, ξέρετε εσείς κανέναν ηλικιωμένο χωρίς προβλήματα υγείας; Και αν οι ίδιοι οι δικαστές με ευκολία επικαλούνται θέματα υγείας του, περιμένετε να μην τα επικαλεστεί αυτός; Τρία χρόνια, με βάση τα ακατανόητα μαθηματικά του νομικού μας συστήματος, είναι 27 μήνες, αφού μετρά εννιά μήνες ο χρόνος (έξω τα καλοκαίρια, που λέμε…). Θα κάνει κανένα χρόνο την κάθειρξή του σε κανένα νοσοκομείο και μετά θα πάει σπίτι με βραχιολάκι;  Και αυτή δεν είναι καν η εξαίρεση, αλλά κατάντησε ο κανόνας σε υποθέσεις παιδεραστίας.

Τώρα, κύριοι δικαστές, θεωρείτε πραγματικά ότι επιβλήθηκε δικαιοσύνη; Το ότι η δικαιοσύνη δεν αντικατοπτρίζει κατ’ ανάγκη το ηθικό το ξέραμε. Αλλά κατάντησε να μην αντικατοπτρίζει ούτε το δίκαιο. Πέρα από τις σκιές που αφήνετε στην ίδιά σας την προσωπικότητα, τι μήνυμα θέλετε να περάσετε προς τα έξω; Ότι οι ευαισθησίες σας περιορίζονται στα προβλήματα και στις περιστάσεις του θύτη και όχι του θύματος; Ότι από τη μια γίνεται προσπάθεια διάσωσης του θεσμού της Δικαιοσύνης, αλλά εκ των έσω κάποιοι τη ροκανίζουν ακατανόητα; Ποιος θα έχει την ευθύνη όταν κάποιος αποφασίσει να πάρει τον νόμο στα χέρια του, παρά να εκθέσει σε προβολή τον εαυτό του ή την οικογένειά του για να στηριχτεί στην αργή και λειψή σας Δικαιοσύνη; Θα δείξετε και σε αυτή την περίπτωση επιείκεια και θα βρείτε χίλια-δυο ελαφρυντικά; Αν αυτή είναι η έννοια του δικαίου σας, αν αυτό είναι το καλύτερο που μπορείτε να κάνετε, τότε ξεκάθαρα δεν είναι αρκετό. Γιατί το να μένουν ατιμώρητοι οικονομικοί απατεώνες λόγω κενών του νόμου είναι αδυναμία, αλλά το να την γλυτώνουν με ποινές-χάδια παιδεραστές συστηματικά είναι στην καλύτερη περίπτωση ανικανότητα. Το μόνο που καταφέρνετε είναι να κάνετε κάθε μέρα όλο και πιο ελκυστικό το χάος και την αναρχία. 

i.konstantinides@phileleftheros.com
Σχολιάστε ή διαβάστε πατώντας εδώ...