To Top
18:24 Πέμπτη
20 Φεβρουαρίου 2020
Επόμενο
Προηγούμενο
The Silly Ministry (of Walk etc.)
ΑΡΧΙΚΗΑΠΟΨΕΙΣΑΡΘΡΑ ΣΤΟΝ "Φ" • The Silly Ministry (of Walk etc.)
  10 Νοεμβρίου 2019, 10:00 πμ  
Περί Κυπριακού, ή πες μου πώς παρελαύνεις, να σου πω ποιος είσαι
 
Το θέμα της μαθητικής παρέλασης (που δεν πρόλαβα να το σχολιάσω την περασμένη εβδομάδα) και πώς αντιμετωπίζεται από την πολιτεία και τον κόσμο, αποκαλύπτει πιο πολλά πράγματα από όσα εκ πρώτης όψεως νομίζουμε. Πέρα από το προφανές, όπως π.χ. το γιατί είναι πρέπον και επιβάλλεται να τιμάται ένα ιστορικό γεγονός με στρατιωτικού τύπου περπάτημα (αυτό ταιριάζει περισσότερο με το σατιρικό Ministry of Silly Walk των Monty Python που αντέγραψαν οι κοπέλες στην Ελλάδα, έτσι δεν είναι;), οι διαμαρτυρίες και τα πιο πολλά σχόλια δείχνουν πόσο μακρυά από την πραγματικότητα είναι η κοινωνία μας και πώς αναπαράγεται μέσα από την κρατική εκπαίδευση μια διαστρεβλωμένη, εθνικιστική αντίληψη ταυτότητας.
 
Οι πιο δυνατά φωνασκούντες θεωρούν ότι είμαστε κατευθείαν και εξ αίματος απόγονοι ηρώων και φιλοσόφων, κάτι που μας καθιστά προνομιούχους πολίτες του κόσμου με αυξημένα δικαιώματα. Άμα ρωτήσει ωστόσο κάποιος, π.χ. τα παιδιά μας που τα έχουν πιο πρόσφατα, είναι ζήτημα αν ξεχωρίζουν το ’21 από το ’40 ή τον Αυξεντίου από τον Παναγούλη (ποιον;) όσο καλά και αν βαδίζουν στην παρέλαση. Γιατί όσα μαθαίνουν στο σχολείο μπαίνουν από το ένα αυτί και βγαίνουν από το άλλο; Γιατί άραγε οι περισσότεροι –μαζί και ο Πρόεδρος με τους πολιτικούς μας– θεωρούν ότι το πρόβλημα στο Κυπριακό είναι τα διαφορετικά συμφέροντα Ε/Κ και Τ/Κ; Κραυγαλέο παράδειγμα η αποστροφή του Προέδρου προς τον ΓΓ του ΑΚΕΛ, να συνειδητοποιήσει ότι «εκφράζει και τους Ελληνοκύπριους», (εννοώντας ότι εκφράζει κυρίως τους Τουρκοκύπριους). Αλλά ποιους ακριβώς από τους μεν και τους δε;
 
Οι ταξικές διαφορές έχουν αντικατασταθεί με «εθνικές»: Ίδια συμφέροντα έχει, λόγου χάρη, ένας απλός εργαζόμενος με έναν μεγαλοεπιχειρηματία, απλώς επειδή μιλούν την ίδια γλώσσα και πιστεύουν (λέμε τώρα...) στον ίδιο θεό; Αντιθέτως, δεν είναι προς το κοινό συμφέρον Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων να απαλλαγούμε από την Τουρκία και την «τοξική» (η λέξη της μόδας) επιρροή της; Ποιων τα συμφέροντα εξυπηρετεί ο Ακιντζί, π.χ., όταν τη μια αντιτίθεται λεκτικά στην τουρκική επιθετικότητα και την άλλη ζητά πολιτική ισότητα, εκ περιτροπής προεδρία, τη μία θετική ψήφο-βέτο στις αποφάσεις και άλλα τέτοια, χωρίς να θίγει την κατάργηση των εγγυήσεων; Πόσο υποκριτικό είναι να μιλάμε για εμπιστοσύνη αλλά να θέλουμε προστάτες και διαιτητές; Γιατί να το κουράζουμε το πράγμα με τριμερείς και πενταμερείς;
 
Τη μόνη που ευνοεί και εκφράζει μια πολιτική στο Κυπριακό, αυτήν που βασίζεται στην κατηγοριοποίηση και το μάντρωμα των πολιτών σε «ζώνες» ανάλογα με τη γλώσσα, την καταγωγή και το θρήσκευμα, είναι την Τουρκία – αυτό έπρεπε να ρωτήσει τον Α. Κυπριανού ο Πρόεδρος, αφού πρώτα απαντούσε ο ίδιος στο ερώτημα για τη δική του πολιτική. Το ίδιο θα πρέπει να μας πουν και οι Τουρκοκύπριοι πολιτικοί, με πρώτο τον Ακιντζί: Είναι ικανοποιημένος να κάνει τη μαριονέτα ενός αιμοσταγή δικτάτορα; Θα κινδυνεύει να τον σφάξουν αύριο οι Ελληνοκύπριοι χωρίς την «προστασία» του, ή είναι πιο πιθανό, άμα πάψει να συμμορφώνεται προς τας υποδείξεις, να βρεθεί σε κανένα μπουντρούμι; Εντέλει, τα παιδιά μας έχουν ιδέα απ’ όλα αυτά που ζούμε, ή μας αρκεί να παρελαύνουν όμορφα; Και οι καθηγητές τους;
                                                                                               
chrarv@phileleftheros.com
Σχολιάστε ή διαβάστε πατώντας εδώ...