To Top
03:18 Τετάρτη
11 Δεκεμβρίου 2019
Επόμενο
Προηγούμενο
Αφέσου στην ανθρωπιά
ΑΡΧΙΚΗΑΠΟΨΕΙΣΑΡΘΡΑ ΣΤΟΝ "Φ" • Αφέσου στην ανθρωπιά
  15 Νοεμβρίου 2019, 10:35 πμ  
Την περασμένη βδομάδα μαζεύτηκαν λίγες δεκάδες άτομα έξω από κέντρο φιλοξενίας προσφύγων στη βόρεια Ελλάδα και έκαναν μπάρμπεκιου-πάρτι με χοιρινό ως διαμαρτυρία κατά των «λαθρομεταναστών», όπως είπαν. Κάτι παρόμοιο, χωρίς σουβλάκια, οργανώνει και στην Κύπρο ένας ξοφλημένος πολιτικός ο οποίος ψάχνει χώρο για να συνεχίσει να υπάρχει, επενδύοντας στα φοβικά ένστικτα των ανθρώπων. Μόνο που η θέση είναι ήδη κρατημένη από άλλους που ξέρουν καλύτερα π;vς να το κάνουν. 

Για τα φαινόμενα αυτά γράφτηκε ένα ωραίο κείμενο στην Lifo από τον Κωστή Παπαϊωάννου. Μεταφέρουμε μέρος του: «Δεν γράφω σ' εσένα με την περικεφαλαία, εσύ έχεις καεί. Γράφω σ' εσένα που φοβάσαι και στέκεσαι πίσω από τις γρίλιες. Γράφω σ' εσένα που το συζητάς στο καφενείο και στην αγορά. Σ' εσένα γράφω, που φοβάσαι. Που είσαι θυμωμένος. Σε κατηγορούν για ρατσισμό. Σου θυμίζουν ότι και τους Έλληνες που πήγαν στην Αμερική έτσι τους υποδέχτηκαν. Ότι τους λέγανε βρομιάρηδες. Και ότι η εγκληματικότητα των Ελλήνων μεταναστών τα πρώτα χρόνια ήταν πολύ υψηλή. Και τι με νοιάζει εμένα, θα πεις, αν το 1910 κάποιοι Έλληνες στην Αμερική εγκλημάτησαν; Πρέπει να δεχτώ την εγκληματικότητα των μεταναστών 100 χρόνια μετά; Όχι, έχεις δίκιο. Ξέρω, επίσης, ότι νιώθεις να αδικείσαι. Έχεις μαζέψει και κουβέρτες και ρούχα και γάλα. Έχεις δείξει ανθρωπιά. Θες να φροντίσουν τα ασυνόδευτα παιδιά, όμως την ίδια ώρα ανησυχείς για την κουλτούρα που φέρνουν μαζί τους. Αλλά πρέπει να ακούσεις μια «πικρή» αλήθεια: έτσι κι αλλιώς θα ζήσουμε με αυτούς τους ανθρώπους. Το προσφυγικό και το μεταναστευτικό δεν «λύνονται» Κανένας δεν χαίρεται, δεν το διαλέξαμε. Έτσι έχει κάτσει η φάση, για να σ' το πω απλά. Οπότε προσπάθησε να δεις λογικά τα πράγματα. Ο «αγανακτισμένος» που ψήνει πανσέτες στα Διαβατά παίζει μπάλα στην πλάτη σου. Είναι προς το συμφέρον σου να τον κάνεις στην άκρη. Το «όχι εδώ, να τους πάνε αλλού» δεν οδηγεί πουθενά.
 
Οπότε, κοίτα να συζητήσεις κάποιους όρους. Πες ναι, να έρθουν κάποιοι, αλλά να δούμε τις συνθήκες διαμονής τους. Όχι πολλοί μαζί. Πες «ναι», να έρθουν, αλλά ζήτα τα παιδιά τους να πάνε σχολείο, να γίνουν τάξεις υποδοχής για να είναι πιο ομαλή η ένταξή τους στην τάξη του παιδιού σου. Πες «ναι», γιατί πρέπει να φοβάσαι περισσότερο αν τα παιδιά είναι όλη μέρα στον δρόμο. Πες «ναι» και μακάρι να δουλέψουν σε τομείς της παραγωγής που νέκρωσαν. Και κοίτα, όταν έρθουν, να αποκτήσετε επαφή. Αφέσου στην ανθρωπιά που έχεις μέσα σου. Και μην αφήνεις τους πονηρούς να επενδύουν στον φόβο σου».   
Σχολιάστε ή διαβάστε πατώντας εδώ...