To Top
11:09 Τρίτη
25 Φεβρουαρίου 2020
Επόμενο
Προηγούμενο
Eδώ οι εμπρηστές, εκεί οι εμπρηστές, πού είναι η Πολιτεία;
ΑΡΧΙΚΗΑΠΟΨΕΙΣΑΡΘΡΑ ΣΤΟΝ "Φ" • Eδώ οι εμπρηστές, εκεί οι εμπρηστές, πού είναι η Πολιτεία;
  24 Νοεμβρίου 2019, 9:49 πμ  
Οι τελευταίες πυρκαγιές στον Ακάμα ανέδειξαν για άλλη μια φορά τους κινδύνους, τις άμεσες συνέπειες μα και τις παράπλευρες απώλειες της συνεχιζόμενης ολιγωρίας (μόνο;) της Πολιτείας για την ουσιαστική προστασία της Χερσονήσου του Ακάμα. Πέρασαν 34 χρόνια αλλά οι οκτώ Κυβερνήσεις κι οι οκτώ Βουλές δεν κατάλαβαν όσα αυτονόητα όφειλαν, δηλ. να προωθήσουν μια βιώσιμη λύση στα σύνθετα θέματα – περιβαλλοντικά, κοινωνικά, οικολογικά, πολιτικά. Τελικά ασχολήθηκαν, όσο μπορούσαν, όσο ήθελαν κι όπως ήθελαν. Κι όμως, η προστασία της περιοχής είναι ανάπτυξη! Εκεί είναι που δυσκολεύονται κι επιμένουν να ψάχνουν για μια «μέση λύση». Μέση, όμως, όχι ανάμεσα σε δυο γείτονες που συζητούν για το σύνορο των τεμαχίων τους αλλά ανάμεσα στο δημόσιο και το ιδιωτικό συμφέρον! Το σκεφτήκατε πως ο Ακάμας είναι το δεύτερο, σε διάρκεια, ανοιχτό πρόβλημα μετά το Κυπριακό; Εκεί, όμως, φταίει η κατοχική Τουρκία. Για τον Ακάμα φταίει το κυρίαρχο κεφάλαιο και η υποταγή των αρχόντων στις βουλές του, ακόμα κι αν δεν το καταλαβαίνουν - αυτό είναι ακόμα χειρότερο! 
 
Τον Μάιο 1988, 85 περιβαλλοντικές, επιστημονικές, πολιτιστικές, κοινωνικές και συνδικαλιστικές οργανώσεις συνυπέγραψαν μια ιστορική Διακήρυξη, διατυπώνοντας τις διαρκούσες από τότε θέσεις – διεκδικήσεις για τη Χερσόνησο του Ακάμα. Από τις θέσεις αυτές δεν υπάρχει υποχώρηση ή διολίσθηση. Αντίθετα, η τεκμηρίωσή τους ενισχύθηκε σημαντικά με την εναρμόνιση (εναρμονιστήκαμε τελικά;) με το Ευρωπαϊκό Κεκτημένο και τις τοποθετήσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η εφαρμογή του Κεκτημένου δεν μπορεί να είναι επιλεκτική, πολύ περισσότερο που διαμαρτυρόμαστε (όσο πια διαμαρτυρόμαστε) για τη χαλαρή στήριξη από την ίδια την Ευρωπαϊκή Ένωση σε σχέση με το Κυπριακό. Η Διακήρυξη για τον Ακάμα ζητούσε τον τερματισμό των βρετανικών στρατιωτικών γυμνασίων, τον καθορισμό διαβαθμισμένων περιοχών προστασίας για τη διαφύλαξη ειδών και οικοτόπων, την επικέντρωση της ανάπτυξης στις κοινότητες της περιοχής και τη δημιουργία ελαφράς υποδομής προσπέλασης με αποκλεισμό την ανεξέλεγκτη είσοδο μηχανοκινήτων οχημάτων. Το περιβαλλοντικό κίνημα με τους αγώνες του πέτυχε τον τερματισμό των βρετανικών γυμνασίων. Η Πολιτεία, τι έκανε τόσα χρόνια;
 
Η πανηγυρικά προβληθείσα κήρυξη μέρους (μόνο) της Χερσονήσου Ακάμα σε Εθνικό Δασικό Πάρκο, μόνο σαν ένα πρώτο βήμα για την ουσιαστική προστασία και διαχείριση της περιοχής μπορεί να θεωρηθεί. Το μέτρο αφορά μόνο την κρατική γη (δασική και μέρος της χαλίτικης) που, εν πάση περιπτώσει, ως τέτοια ήταν ήδη προστατευμένη. Η εξέλιξη όμως αυτή ουδόλως προσεγγίζει, όχι μόνο, τους για τέταρτη δεκαετία σταθερούς στόχους των περιβαλλοντικών οργανώσεων (και του ευρύτερου κοινωνικού συνόλου που τις στηρίζει) αλλά, ατυχώς, ούτε διασφαλίζει τις προοπτικές για τα απαραίτητα πρόσθετα βήματα προς την κατεύθυνση αυτή. Είναι χαρακτηριστικό πως εκκρεμεί η ολοκλήρωση τού υπό εκπόνηση, ήδη από το 2016, Τοπικού Σχεδίου Ακάμα, καθώς και η έκδοση διαταγμάτων που θα ουσιαστικοποιήσουν τα εκπονηθέντα από το 2015 Διαχειριστικά Σχέδια Ακάμα για την περιοχή του Δικτύου Natura 2000 (σημ.: μεγαλύτερη από τo Εθνικό Δασικό Πάρκο) καθώς και τις προτάσεις για τις κοινότητες. Επομένως, δεν είναι αποδεκτό να εκτελούνται οποιεσδήποτε εργασίες στην περιοχή που σαφώς προκαταλαμβάνουν μελέτες και σχέδια που δεν έχουν ολοκληρωθεί ούτε και συζητηθεί με την εμπλοκή όλων των ενδιαφερομένων.
 
Κι ύστερα (ξανα)ήρθαν οι πυρκαγιές. Γλυτώσαμε από τις πυρκαγιές από τα βρετανικά γυμνάσια και τώρα καίμε τον Ακάμα μόνοι μας! Οι ένοχοι είναι ανάμεσά μας. Δεν είναι ούτε Μαλαισιανοί, ούτε Καμποτιανοί «νεοκύπριοι», ούτε αλλοδαποί - μετανάστες ή αιτητές ασύλου (που «φταίνε για όλα»), ούτε άλλοι Ευρωπαίοι «πρώτης ή δεύτερης κατηγορίας». Είναι «περήφανοι Κύπριοι» που είναι έτοιμοι (και το έδειξαν) να επιχειρούν να καταστρέψουν τον τόπο, με αργύρια ή για το νοσηρό τους κέφι, για το δικό τους συμφέρον ή τη δική τους βλακεία. Για ποια πολιτεία και για ποια έννομη τάξη μιλούμε όταν τέτοια άτομα αφήνονται ανεξέλεγκτα να δρουν σε μια «προστατευμένη» περιοχή – όσο προστατευμένη είναι μέσα από μια νομοθεσία που παραβιάζεται από το ίδιο το κράτος που, κατά καιρούς, κάνει χάρες και δώρα σε κομματικούς ή επιχειρηματικούς παράγοντες, ανοίγοντας την πόρτα στην καταστροφή της περιοχής, με παραβίαση της νομοθεσίας, τους εκτός χώρου κατασκηνωτικούς χώρους, τα χολιγουντιανά πάρκα, την «επαυλοποίηση» και άλλες μορφές της νεοκυπριακής  «ανάπτυξης»; Mόνο οι πύργοι λείπουν! Αν τελικά οι εμπρηστές μπορούν ανεμπόδιστοι να προκαλούν τέτοια καταστροφή, πόσοι κατάσκοποι και λοιποί υπονομευτές της Κυπριακής Δημοκρατίας μπορεί να κινούνται ανάμεσά μας ανεμπόδιστοι, «απλώς» φωτογραφίζοντας και κρατώντας σημειώσεις για όσα ενδιαφέρουν τους εργοδότες τους, χωρίς μάλιστα να κυκλοφορούν για πολλά χρόνια, με μαύρα ή άλλου χρώματος βαν...
 
Από τις πολλές επίσημες ανακοινώσεις έκφρασης θλίψης και θυμού (που θα τεκμηριωθεί σαν ειλικρινής μόνο όταν τιμωρηθούν οι εμπρηστές) σημειώνουμε εκείνο το εντυπωσιασκό πως η κήρυξη του Εθνικού Δασικού Πάρκου «δεν θέτει σε κίνδυνο τις διεκδικήσεις για οικοδόμηση στον Ακάμα». Να το θυμόμαστε αυτό όταν μας ρωτούν γιατί δεν είναι αρκετή η εξαγγελία του Εθνικού Δασικού Πάρκου!

 ktsimillis@cytanet.com.cy 
Σχολιάστε ή διαβάστε πατώντας εδώ...