To Top
00:08 Δευτέρα
20 Ιανουαρίου 2020
Επόμενο
Προηγούμενο
Αχρείαστος να ‘ναι
ΑΡΧΙΚΗΑΠΟΨΕΙΣΑΡΘΡΑ ΣΤΟΝ "Φ" • Αχρείαστος να ‘ναι
Τελευταία Ενημέρωση: 08 Δεκεμβρίου 2019, 2:02 μμ
Πρόδρομος είναι αυτός που προπορεύεται, αλλά κι αυτός που προαναγγέλει. Η λέξη αυτή μπορεί να σημαίνει επίσης κι αυτόν που προτρέχει, αλλά και συνεκδοχικά αυτόν που προπαρασκευάζει τη δράση κάποιου άλλου. Ο νέος Υπουργός Παιδείας το όνομα το έχει και μάλιστα εις διπλούν. Μένει να δούμε σε ποιο βαθμό έχει και τη χάρη. Κι εννοώ τη χάρη να αποδειχτεί ο τελευταίος πολιτικός προϊστάμενος του Πολιτισμού στην περίοδο πριν την περίφημη αυτονόμηση.
 
Είναι επίτηδες φυσικά που τον αποκαλώ Υπουργό Παιδείας σκέτο, διότι κανείς δεν τρέφει αυταπάτες ότι το ογκώδες και απαιτητικό χαρτοφυλάκιο της Παιδείας δεν αποτελεί τη μεγάλη πολιτική και κατ’ επέκταση ψηφοθηρική πρόκληση και προτεραιότητα για οποιονδήποτε αναλαμβάνει το τιμόνι του συγκεκριμένου Υπουργείου. Φαντάσου να μην ήταν κιόλας η παιδεία προτεραιότητα, θα μπορούσαμε να πούμε κρίνοντας εκ του πονεμένου αποτελέσματος, αλλά αυτό αφορά μια διαφορετική συζήτηση.
 
Πέραν του γεγονότος ότι έχω καταντήσει κυνικός, χοντρόπετσος και πεσιμιστής -τουτέστιν πραγματιστής- ένας ακόμη λόγος που επιμένω στο σκέτο «Παιδείας» είναι ότι ουσιαστικά μάς το ξέκοψε και ο ίδιος,  δίνοντας δικαιώματα σε μάς τους μίζερους γκρινιάρηδες που δεν πατάμε στη Γη και διατηρούμε την ακραία άποψη ότι ο Πολιτισμός είναι αποφασιστικής σημασίας κοινωνικό αγαθό, όσο η Παιδεία και η Υγεία. Δεν χρειάζεται να πάμε μακριά, αρκεί να διαβάσουμε την ομιλία του κατά την τελετή παραλαβής. Μέσα σ’ ένα κείμενο 1500 λέξεων, μόνο παρεμπιπόντως και επιγραμματικά αναφέρθηκε στη σχέση του Υπουργείου με τον Πολιτισμό κι εσχάτως με τον Αθλητισμό και τη Νεολαία.
 
Ε, μα και το Υπουργείο Μεταφορών, Επικοινωνιών και Έργων έχει στη δικαιοδοσία του το Τμήμα Αρχαιοτήτων και την ευθύνη για τη διαχείριση της αρχαιολογικής κληρονομιάς αλλά δεν το κάνει και βούκινο. Δεν φορτώνει τη μαρκίζα με δευτερεύουσες λεπτομέρειες. Το ίδιο ισχύει και για το Υπουργείο Ενέργειας, Εμπορίου και Βιομηχανίας: δεν χρειάζεται να αναφέρει την Υπηρεσία Κυπριακής Χειροτεχνίας που διαχειρίζεται. Γιατί λοιπόν επιμένουμε να κοροϊδευόμαστε με το Υπουργείο Παιδείας;
 
Για να είμαστε δίκαιοι κι επειδή οφείλουμε πάντα να πιστώνουμε τους Υπουργούς με την καλή διάθεση, δύσκολα μπορούμε να πούμε ότι η ανάληψη των ηνίων από τον Πρόδρομο Προδρόμου δεν γεννά έστω και μερικές προσδοκίες. Είναι δύσκολο και σκοτεινό άλλωστε να φανταστεί κανείς οποιονδήποτε θα επιλεγόταν να αντικαταστήσει τον ανεκδιήγητο Χαμπιαούρη και να μην εκλαμβανόταν αυτό ως θετική εξέλιξη. Αν και για τον Αναστασιάδη τίποτα δεν είναι αδύνατο...
 
Ανεξάρτητα από την αλλοπρόσαλλη πορεία και το δείγμα γραφής του Πρόδρομου Προδρόμου -όσα έχει να προσάψει κανείς στη μέχρι τώρα πολιτική του διαδρομή - αν μη τι άλλο δεν μπορούμε να παραβλέψουμε ότι πρόκειται για έναν έμπειρο πολιτικό, μπαρουτοκαπνισμένο, με πλούσιες και ποικίλες σπουδές και αξιοπρόσεκτη ακαδημαϊκή και λογοτεχνική δράση. Διετέλεσε μάλιστα για πολλά χρόνια πρόεδρος του Ινστιτούτου Πολιτισμού του Δημοκρατικού Συναγερμού και σχεδόν ακούω τώρα τον καγχασμό σας, αλλά οφείλουμε να δεχτούμε ότι τουλάχιστον υπηρέτησε σε μια θέση που τυπικά και συμβολικά ο Πολιτισμός υποτίθεται ότι είναι στην ημερήσια διάταξη. Κάτι είναι κι αυτό, αν και βέβαια έχουμε σίγουρα δει στο παρελθόν πολύ πιο ελπιδοφόρα βιογραφικά, με περισσότερες προοπτικές και καλές προθέσεις που δυστυχώς δεν κατάφεραν να βγάλουν το κάρο από τη λάσπη.
 
Το ζητούμενο, λοιπόν, είναι ο Προδρόμου να φανεί αντάξιος του ονόματός του και να προαναγγείλει την αλλαγή σελίδας με το νέο Υφυπουργείο, έτσι ώστε ο Πολιτισμός να μην τον χρειάζεται και να βγει από τη μαρκίζα του κτηρίου στην Ακρόπολη, όπως έγινε και με τον Τουρισμό από αυτή του Υπουργείου Εμπορίου. Με άλλα λόγια, η καλύτερη ευχή που έχουμε να κάνουμε στον νέο ΥΠΠΑΝ είναι η εξής: αχρείαστος να ‘ναι. Να παραδώσει με το καλό όλες τις αρμοδιότητες σε σχέση με τη χάραξη πολιτικής σε μια νέα αυτόνομη δομή –αρκεί να είναι σωστά μελετημένη από οικονομικοτεχνικής σκοπιάς- και να ασχοληθεί απρόσκοπτα με την Παιδεία, για την οποία διακηρύσσει ότι κόπτεται τόσο πολύ, προερχόμενος μάλιστα κι από οικογένεια εκπαιδευτικών.
 
Δεν του τη χαρίζουμε φυσικά την εκπαίδευση, θα κρίνεται και θα ελέγχεται άγρυπνα και αυστηρά κι έχει όλες τις ευχές μας να πετύχει την πολυπόθητη μετάβαση από τον μεσαίωνα στον 21ο αιώνα. Αμήν.  
 
Φιλgood, τεύχος 250
 
Σχολιάστε ή διαβάστε πατώντας εδώ...