To Top
11:25 Τετάρτη
19 Φεβρουαρίου 2020
Επόμενο
Προηγούμενο
Δεν προωθούν κουλτούρα ειρήνης, αλλά υποχώρησης
ΑΡΧΙΚΗΑΠΟΨΕΙΣΑΡΘΡΑ ΣΤΟΝ "Φ" • Δεν προωθούν κουλτούρα ειρήνης, αλλά υποχώρησης
  18 Δεκεμβρίου 2019, 10:40 πμ  
Όσοι δεν έχουν ακόμη σιχαθεί να ασχολούνται με το Κυπριακό, θα πρόσεξαν ότι λαμβάνει χώρα μία εκ νέου αλλαγή στο επικοινωνιακό κομμάτι. Με Αναστασιάδη και Ακιντζί να παρουσιάζονται ως φιλαράκια που έχουν κοινό όραμα, ξυπνώντας μνήμες από την προ του Κραν Μοντανά εποχή. Πάντα, βέβαια, σε άνευ ουσίας συναπαντήματα, σε δικοινοτικές εκδηλώσεις και πανηγύρια. Και προκειμένου να επανεκλεγεί ο Ακιντζί και να κλείσει ο Αναστασιάδης το στόμα του ΑΚΕΛ, για λίγο, είναι ζήτημα χρόνου μέχρι να αρχίσουν πάλι να συναντούνται για καφεδάκια και θέατρα. Ακούμε τον έναν να μιλά για «στάτους κβο που δεν ήταν επιλογή των Κυπρίων» και για «μια ενωμένη Κύπρο, μακριά από τις εξαρτήσεις των όποιων τρίτων», και τον άλλον για «τη σημασία της καλλιέργειας μια κουλτούρας ειρήνης στην Κύπρο». Κι όλα αυτά, την ώρα που η Τουρκία αλωνίζει με πολεμικά πλοία στα νερά μας με την άδεια του ψευδοκράτους των Τ/κ, να στήνεται στο κατεχόμενο Λευκόνοικο κέντρο πτήσεων τουρκικών μη επανδρωμένων αεροσκαφών που μπορούν να πλήξουν οποιονδήποτε στόχο εντός των ελεύθερων περιοχών χωρίς να γίνουν αντιληπτά, ενώ ετοιμάζουν στρατιωτική ναυτική βάση στο κατεχόμενο Μπογάζι Τρικώμου, λίγο αφότου οι Τ/κ συμπατριώτες μας γιόρτασαν χέρι-χέρι με τον κατακτητή την επέτειο της «ειρηνευτικής επιχείρησης» που αιματοκύλησε και χώρισε στα δύο το νησί. 

Φαίνεται κανείς δεν μίλησε για κουλτούρα ειρήνης στην Τουρκία. Που η ιδέα της περί ειρήνης είναι να βαφτίζει ειρηνευτικές επιχειρήσεις τις στρατιωτικές της εισβολές, και να καλεί μετά σε συνεργασία τους πληγέντες για συνεκμετάλλευση των κλεμμένων. Όπως κάνει εδώ και δεκαετίες στην Κύπρο, όπως κάνει και τώρα στη Συρία, που με την επιχείρηση «Κλάδος Ελαίας» δημιούργησε μια «ασφαλή ζώνη» για δήθεν εκδίωξη των τρομοκρατών και επιστροφή των προσφύγων, προχωρώντας σε αλλαγή του δημογραφικού της περιοχής με επανεποικισμό από επίλεκτες ομάδες και τον Ερντογάν να απευθύνει έκκληση για να «εκμεταλλευτούμε όλοι μαζί το πετρέλαιο που βρίσκεται στην “ασφαλή ζώνη” της βόρειας Συρίας». Όπως θέλει να κάνει και με το φυσικό αέριο στην ΑΟΖ μας, και εκεί θα βρει τη στήριξη εποίκων και ομοεθνών που θα διασφαλίζουν τη διαιώνιση της τουρκικής παρουσίας με την επίκληση της ασφάλειας. Και θα μείνουν γαντζωμένοι από το status quo που δημιούργησε η Τουρκία, το οποίο τους προσφέρει μερική αυτοδυναμία και υπερπρονόμια όσο εθίζονται στις τουρκικές λίρες. Άραγε, και εκεί θα κληθούν Σύροι και Κούρδοι στο μέλλον να κάνουν τη μια υποχώρηση μετά την άλλη, για να προλάβουν την ευκαιρία και να διασώσουν τις «φωνές αντίστασης» στην κατοχή που ολοένα και συρρικνώνονται; 

Και με αυτή την Τουρκία, για την οποία η ειρήνη έρχεται μόνο με την πλήρη υποταγή των θυμάτων της ως μια νέα Pax Romana, καλούμαστε να συζητήσουμε για να βρούμε λύση. Χωρίς ούτε καν να διαπραγματευτούμε άμεσα με αυτή, αλλά με τους αντιπρόσωπούς της στο ψευδοκράτος που δημιούργησε. Αυτούς που απαιτούν τη διαιώνιση της παρουσίας της μέσω στρατού και εγγυήσεων, και τους οποίους εμείς καλούμαστε να τρέξουμε να διασώσουμε από την απειλή εκείνου που εκπροσωπούν. Και έχοντας πλήρως απενεχοποιηθεί από τη δική μας πλευρά, να παρουσιάζονται ως θύματα των περιστάσεων και να διαπραγματεύονται υπερπρονόμια για τον εαυτό τους, προκειμένου να συγκατανεύσουν σε λύση. Όμως όχι μια οποιαδήποτε λύση, αλλά λύση στο «συμφωνημένο πλαίσιο». Που όχι μόνο δεν λύνει το πρόβλημα που πυροδότησε την κατάσταση στην οποία βρεθήκαμε, αλλά το διαιωνίζει. Μέσα σε έναν πλήρη φυλετικό διαχωρισμό, με δύο ζώνες όπου θα χωριστούν οι Κύπριοι με βάση την εθνική τους καταγωγή, ρατσιστικούς περιορισμούς στο εκλέγειν και εκλέγεσθαι, αντιδημοκρατικές ποσοστώσεις ψήφων (άμεσα ή έμμεσα) και συγκαλυμμένα βέτο, θα περιμένουμε να νιώθουν όλοι Κύπριοι με ενιαία ταυτότητα, κυριαρχία και εκπροσώπηση. 

Και σε όσους αντιδρούν σε μια τέτοια λύση-διάλυση, να κουνούν ακατάσχετα το δάχτυλο αυτοί που πήραν μια άνευ αντικρίσματος «οδυνηρή υποχώρηση» και τη μετέτρεψαν σε λάβαρο. Αυτοί που δεν ρώτησαν ποτέ τον λαό για το τι λύση θέλει και ποιες υποχωρήσεις είναι πρόθυμος να κάνει και ποιες όχι, αυτοί που διαπραγματεύτηκαν μια λύση για αυτόν χωρίς αυτόν, να του διαμηνύουν αυστηρά ότι (και) αυτή τη φορά είναι η τελευταία ευκαιρία για λύση. Ρισκάροντας να φέρουν ενώπιον του λαού ένα σχέδιο στο οποίο θα πει ένα νέο «όχι» και να φορτωθεί πάλι το κόστος της μη λύσης. Απειλώντας ότι μειώνονται οι αντιστάσεις στην κατοχική Τουρκία στα κατεχόμενα, δεν κατανοούν γιατί οι Ε/κ δεν θέλουν να αφήσουν την ασφάλεια της Κ.Δ. για να βάλουν στα σπλάχνα του νέου κράτους τους αντικατοχικούς Τ/κ μαζί με τους φιλοκατοχικούς, και την Τουρκία να διατηρεί την επιρροή της. Να προβληματίζονται για το ότι ολοένα και περισσότεροι Ε/κ φλερτάρουν με την ιδέα των δύο κρατών, αλλά όχι για το ότι τα δύο κράτη φαντάζουν καλύτερη επιλογή από εκείνη που τους έβαλαν στο τραπέζι. Και όσο αυτοί που ωρύονται κατευνάζονται όταν βλέπουν Αναστασιάδη και Ακιντζί σε νέες ερμηνείες, για εσωτερικούς επικοινωνιακούς λόγους, οι απλοί πολίτες περιμένουν να δουν σε ποια υποχώρηση θα συρθούμε στο πλαίσιο μιας νέας προσπάθειας, και ποια τετελεσμένα θα εδραιώσει αυτή τη φορά η Τουρκία όταν συρθούμε σε νέο ναυάγιο. 

i.konstantinides@phileleftheros.com
Σχολιάστε ή διαβάστε πατώντας εδώ...