To Top
13:38 Τετάρτη
19 Φεβρουαρίου 2020
Επόμενο
Προηγούμενο
Το σχολείο είναι ταξικό
ΑΡΧΙΚΗΑΠΟΨΕΙΣΑΡΘΡΑ ΣΤΟΝ "Φ" • Το σχολείο είναι ταξικό
  22 Δεκεμβρίου 2019, 10:14 πμ  

Συζητώντας μ’ έναν καλό φίλο πριν λίγες μέρες για τα παιδιά μας που σπουδάζουν, υποστήριξα πως άμα κάνουν στη ζωή τους αυτό που αγαπούν, έχουν περισσότερες πιθανότητες να το κάνουν καλά και να πετύχουν. Ο φίλος διαφώνησε έντονα, λέγοντας πως πρέπει να τα καθοδηγήσουμε ώστε να σπουδάσουν ένα αποδοτικό επάγγελμα, όπως έκανε ο ίδιος με τα δικά του παιδιά. Κατά τη γνώμη του, τρία είναι τα καλύτερα: Γιατρός, λογιστής, δικηγόρος... Αυτή ακριβώς είναι η λογική που δικαιώνει το σημερινό σύστημα: Σχολεία και πανεπιστήμια είναι επιχειρήσεις που πουλάνε απολυτήρια και πτυχία, ενώ οι μαθητές και οι φοιτητές είναι οι πελάτες που τα αγοράζουν, για να τα «καταναλώσουν» έπειτα στην αγορά εργασίας. Η εκπαίδευση, όπως μας υποβάλλουν, πρέπει να χρησιμεύει αποκλειστικά και μόνο στην άσκηση ενός επαγγέλματος. Με δυο λόγια, για όποιον δεν το κατάλαβε, η εκπαίδευση είναι ταξική στο καπιταλιστικό μας σύστημα –όπως άλλωστε και η Υγεία.

Θα πει κάποιος, πώς θα μπορέσει να ζήσει αύριο ένα παιδί, αν δεν επιλέξει ένα επάγγελμα που να έχει «πέραση»; Ας το δούμε λίγο αντίστροφα: Γιατί κόμματα και κυβερνήσεις καλλιεργούν αυτή την τάση; Μα, επειδή τους βολεύει να υπάρχει μια νέα τάξη, αυτή των αμαθών: Αυτοί είναι οι νέοι πολίτες που θέλουν να διαμορφώσουν, αυτή την τάση ακολουθούν όλο και περισσότερα πανεπιστήμια σήμερα, εφόσον αυτό είναι το ρεύμα: Στρέφονται προς την αγορά. Τα παιδιά, από το γυμνάσιο και το λύκειο ήδη, προτρέπονται να επιλέξουν τις σπουδές τους όχι με βάση τα προσωπικά τους ενδιαφέροντα αλλά τη μελλοντική τους αποκατάσταση. Γιατί είναι κακό αυτό; Επειδή η γνώση επιτελεί και μιαν άλλη λειτουργία: Τη διαμόρφωση καλλιεργημένων πολιτών, ικανών να ασκούν κριτική, ελεύθερων και ικανών, με αγάπη για το κοινό καλό, τη δικαιοσύνη και την αλληλεγγύη, όχι μόνο το χρήμα.

Υπάρχει η αντίληψη πως η τεχνολογία (τα κινητά π.χ.) κάνει κακό στα παιδιά. Από την άλλη, πολλοί πιστεύουν πως ένα μοντέρνο, ψηφιακό σχολείο, με υπολογιστές και διαδίκτυο, είναι το ιδανικό. Αλλά το καλό σχολείο το κάνουν οι καλοί δάσκαλοι. Όταν αρκεί ένα πτυχίο για να σε στείλει στην έδρα αδιακρίτως, πώς μπορεί το σχολείο αυτό να είναι καλό; Και όταν το σχολείο επιβάλλει μια συγκεκριμένη γνώση από το ένα εγκεκριμένο βιβλίο ανά τομέα –αυτό που εξυπηρετεί και διαιωνίζει τη φιλοσοφία της άρχουσας τάξης– πώς περιμένουμε να παραγάγει ενημερωμένους πολίτες με κριτική ικανότητα; Όπου υπάρχει γνώση, υπάρχει και ο κίνδυνος αντίδρασης, κάτι που προκαλεί δυσανεξία στους κυβερνώντες. Δυσανεξία τους προκαλεί, επίσης, ο πολιτισμός –τον απεχθάνονται και τον πολεμούν. Απεναντίας, τους ευνοεί η υποδαύλιση του τοπικισμού και του εθνικισμού, του κάθε μορφής ρατσισμού.

Η εκπαίδευση σήμερα, λοιπόν, χρησιμεύει και σε πολλά άλλα πράγματα: Στο να έχουν δουλειά δάσκαλοι και καθηγητές –ανεπαρκείς κατά προτίμηση, ώστε να έχουν δουλειά και τα φροντιστήρια–, και οι συνδικαλιστές τους βεβαίως, σε μια στρατιά δημοσίων υπαλλήλων που συντηρούν το όλον σύστημα, στα πανεπιστήμια που τροφοδοτούν μιαν αγορά ανεξέλεγκτη... Και, φυσικά, χρησιμεύει στους πολιτικούς. Εμείς υπάρχουμε για να τους ψηφίζουμε, να τους συντηρούμε και να τους δοξάζουμε. Εκπαιδευόμαστε μια ζωή γι’ αυτό.

chrarv@phileleftheros.com

Σχολιάστε ή διαβάστε πατώντας εδώ...