To Top
12:50 Τετάρτη
19 Φεβρουαρίου 2020
Επόμενο
Προηγούμενο
Η θεσμική βία που βρυχάται
ΑΡΧΙΚΗΑΠΟΨΕΙΣΑΡΘΡΑ ΣΤΟΝ "Φ" • Η θεσμική βία που βρυχάται
  04 Ιανουαρίου 2020, 10:35 πμ  
Από το βράδυ που έτρεξε έξω από το δωμάτιο του ξενοδοχείου, ζητώντας βοήθεια για να βρεθεί στον αστυνομικό σταθμό και να καταγγείλει τον βιασμό της, η 19χρονη τουρίστρια παρέδωσε τον εαυτό της στους θεσμούς του κυπριακού κράτους. Εμπιστεύτηκε το σύστημα για να την προστατεύσει, να τη στηρίξει, να εξετάσει το παράπονό της, να τηρήσει διαδικασίες και πρωτόκολλα αντικειμενικής διερεύνησης και να αποφανθεί για τα γεγονότα.

Αυτό που δεν ήξερε είναι ότι το σύστημα ήταν ήδη φτιαγμένο για να αποτύχει. Όπως απέτυχε για την Οξάνα Ράντσεβα, την Έλενα Φραντζή, τη Λίβια Φλορεντίνα, την κόρη της και τα επόμενα πέντε θύματα του Νίκου Μεταξά, τη Σοφία Ζήνωνος και όλες τις γυναίκες που δολοφονήθηκαν από πρώην και νυν συντρόφους πριν από αυτήν. Όλοι οι θεσμοί απέδειξαν διαχρονικά την εγκληματική αναξιοπιστία τους και την ειλικρινή απροθυμία τους να προστατεύουν, να στηρίζουν και να αποδίδουν δικαιοσύνη στα έμφυλα εγκλήματα. 
 
Έτσι, η 19χρονη βρέθηκε στη δίνη ενός συστήματος που την πέταξε με ευκολία και από την πρώτη στιγμή σε μια διαδικασία-παρωδία. Από τον αστυνομικό που την ανέκρινε για ώρες χωρίς δικηγόρο, από την απόφαση της Εισαγγελίας να μην ασκήσει δίωξη στους 12 Ισραηλινούς για παράνομη βιντεογράφηση, από τις παραλείψεις στην ιατροδικαστική έρευνα και τη συνεχή τροφή των media με την εικόνα της να περιφέρεται σαν τραυματισμένο ζώο, όλα έμοιαζαν στημένα σαν μεσαιωνική τιμωρία, με τον όχλο να πετροβολάει, να γιουχαΐζει, να του τρέχουν τα σάλια και να αφρίζει στη θέα της «αμαρτωλής».

Η Κύπρος έχει ένα από τα χαμηλότερα ποσοστά στις καταγγελίες έμφυλων εγκλημάτων και οι λόγοι είναι πασιφανείς. Το ανύπαρκτο σύστημα στήριξης και προστασίας αναγκάζει τις περισσότερες γυναίκες να αποσύρουν τις καταθέσεις τους ή να μην μπαίνουν καν στη διαδικασία να καταγγείλουν. Ακόμη και αν δεν τις αποτρέψει ο ίδιος ο αστυνομικός –«Μα σίγουρα σε βίασε;»–, θα τις αποθαρρύνει όλος ο μηχανισμός που στήνεται γύρω από την καταγγελία τους. Αυτή η θεσμική βία είναι ο βασικός λόγος που τη γλυτώνουν διαχρονικά βιαστές, παιδεραστές, σωματέμποροι, κακοποιητικοί σύντροφοι και δολοφόνοι.

Με την απόφαση για τη 19χρονη Βρετανίδα το δικαστικό μας σύστημα πήγε το θέμα κι ένα βήμα παρακάτω: Δεν αρκεί να τη γλυτώνουν και να πανηγυρίζουν οι θύτες, αλλά τα θύματα πρέπει να τιμωρούνται παραδειγματικά, να μη σηκώνουν κεφάλι, να κλείνουν πιο σφικτά τα στόματα, να δένονται χειροπόδαρα όλες οι αντιστάσεις τους και να αποδέχονται αδιαμαρτύρητα την υποταγή τους στην πατριαρχική τάξη πραγμάτων.

*Αλήθεια τι έγινε με το «Σπίτι της Γυναίκας» που εξαγγέλθηκε πανηγυρικά και μετά χάθηκαν τα ίχνη του; Μιλάμε για την πρώτη δομή που θα λειτουργεί ως one-stop-shop, προσφέροντας εξειδικευμένες και εξατομικευμένες υπηρεσίες για θύματα όλων των μορφών έμφυλης βίας. Ας το στριμώξουμε κι αυτό στη λίστα με τις ευχές μας για το 2020.
Σχολιάστε ή διαβάστε πατώντας εδώ...