To Top
11:01 Τρίτη
25 Φεβρουαρίου 2020
Επόμενο
Προηγούμενο
Όταν ο Θεός έχει τα νεύρα του
ΑΡΧΙΚΗΑΠΟΨΕΙΣΑΡΘΡΑ ΣΤΟΝ "Φ" • Όταν ο Θεός έχει τα νεύρα του
  12 Ιανουαρίου 2020, 10:00 πμ  
Κάθε φορά που βιώνουμε μια μεγάλη κακοκαιρία, συνηθίζουμε να την αποκαλούμε «θεομηνία» και τις καταστροφές «βιβλικές». Βέβαια, σήμερα δεν το εννοούμε πια κυριολεκτικά, ότι δηλαδή είναι εκδήλωση της οργής του Θεού, αν εξαιρέσουμε κάποιους αμαθείς θεοφοβούμενους. Από την άλλη, ο όρος είναι κατά κάποιον τρόπο αληθής, αφού ο Θεός είναι ανθρώπινο δημιούργημα: Ο καιρός, ως φυσικό φαινόμενο, δεν εξαρτάται φυσικά από την ανθρώπινη (ή θεϊκή) βούληση, εξαρτάται όμως η προστασία μας απ’ τις συνέπειές του. Είναι καθήκον των κυβερνώντων, άρα αυτών την απρονοησία –ή τη μήνι;– πληρώνουμε. Παρόλο που μια ισχυρή καταιγίδα δεν είναι σαν την προηγούμενη (μια σταγόνα που πέφτει δεν επαναλαμβάνεται ποτέ η ίδια, όπως ούτε εμείς θα επαναληφθούμε ποτέ πια), οι «θεομηνίες» είναι σαν deja vu, λες και τις έχουμε ξαναζήσει. Αυτό που σίγουρα ξαναζούμε, πάντως, είναι τις διαβεβαιώσεις των αρμοδίων: Απροκάλυπτα ψευδείς, επειδή γνωρίζουν πως θα διαψευστούν από την ώρα ήδη που τις κάνουν.
 
Πόσες φορές πρέπει να πλημμυρίσουν κάποιοι δρόμοι, πόσες φορές να ξεχειλίσουν φράγματα και ποτάμια, πόσες φορές ακόμα να ανακαλύψουμε φραγμένους αγωγούς και γεφύρια για να τους ρίξουμε –όχι εμείς, οι εν λόγω αρμόδιοι– το φταίξιμο για τις καταστροφές; Και αυτός ο χαρακτηρισμός, η «θεομηνία», δεν είναι αθώος ούτε απλώς άλλο ένα επαναλαμβανόμενο στερεότυπο ελλιπούς φαντασίας. Κρύβει την πρόθεση αποποίησης ευθύνης εκ μέρους των ανευθυνοϋπεύθυνων, με στόχο την υποβάθμιση της ανεπάρκειάς τους: Κάθε φορά μοιάζουν έκπληκτοι μπρος στο πρωτοφανές, πάνω από τις δυνάμεις τους και απρόσμενο γεγονός των «ακραίων καιρικών φαινομένων». Στον ίδιο σκοπό συμβάλλουν και οι επιστημονικοφανείς λεπτομέρειες όπως τα χιλιοστόμετρα του ύψους της βροχής κ.ά.
 
Άμα είναι ακραίο καιρικό φαινόμενο μια απλή καταιγίδα, τι να πουν οι άνθρωποι που ζουν στον Καναδά, στη Σιβηρία ή στη Σκανδιναβία, ή αυτοί που βιώνουν τακτικές επισκέψεις τυφώνων και που χάνουν τα σπίτια τους στην Καραϊβική ή στις Φιλιππίνες; Το ότι δίνουν πλέον ονόματα στις βροχές και τα βαρομετρικά χαμηλά, υποκρύπτει επίσης –παρά τη δικαιολογία της ευκολότερης αναφοράς τους σε στατιστικές κ.ά.– μια ηθελημένη όσο και βολική ταύτιση με τους κυκλώνες άλλων τόπων, άρα και το αδόκητο όσο και αναπόδραστο της καταστροφικής επίσκεψής τους. Αλλά η Κύπρος δεν είναι ούτε τροπικός ούτε αρκτικός τόπος – όχι ακόμα, τουλάχιστον.
 
Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε –εμείς τουλάχιστον, ώστε να πιέσουμε τους αρμόδιους που κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν, να κάνουν επιτέλους το καθήκον τους– πως ο καιρός επιδεινώνεται, προφανώς λόγω της κλιματικής αλλαγής. Επομένως, αφού τα καιρικά φαινόμενα δεν είναι καθόλου πρωτοφανή, όπως τους βολεύει να λένε, πρέπει να θεσπιστούν από τη μια νέοι πολεοδομικοί κανόνες –δεν μπορεί καθένας να κτίζει όπου του αρέσει, κλείνοντας χειμάρρους– και από την άλλη οι δημόσιες υποδομές (δρόμοι, γεφύρια κ.λπ.) να γίνουν επιτέλους σύγχρονες και αποτελεσματικές. Και φυσικά, η κρατική και δημοτική μηχανή να ξεκολλήσει από τη διαχρονική νιρβάνα της και να κάνει τη δουλειά της. Γιατί δεν έχει μόνο ο Θεός τα νεύρα του...
                                                                                               
chrarv@phileleftheros.com
 
Σχολιάστε ή διαβάστε πατώντας εδώ...