To Top
13:27 Τετάρτη
19 Φεβρουαρίου 2020
Επόμενο
Προηγούμενο
Ο βιασμός της κοινής λογικής
ΑΡΧΙΚΗΑΠΟΨΕΙΣΑΡΘΡΑ ΣΤΟΝ "Φ" • Ο βιασμός της κοινής λογικής
  12 Ιανουαρίου 2020, 10:45 πμ  
Κάποιος έγραψε «τέλος καλό όλα καλά». Εάν επρόκειτο για παραμυθάκι θα συμφωνούσα βεβαίως. Εδώ όμως μιλάμε για κανονική ζωή. Κατ’ ακρίβεια για ένα ανθρώπινο πλάσμα –χέρια, πόδια, μυαλό, ψυχή, στομάχι– ετών 19. Είναι φυσικά καλό ότι το κορίτσι επέστρεψε στην πατρίδα του αφού η ποινή της τετράμηνης φυλάκισης επιβλήθηκε με αναστολή. Σκεφτήκαμε όμως τι θα γινόταν εάν έπρεπε να εκτίσει έστω και μία ημέρα; Ή για να ακριβολογώ, ο Γενικός Εισαγγελέας το σκέφτηκε; Και εάν το σκέφτηκε, τότε γιατί δεν ανέστειλε την ποινική δίωξη για λόγους δημοσίου συμφέροντος ώστε ν’ αποτρέψει την πιθανότητα για τα χειρότερα; Αυτός ο βιασμός της κοινής λογικής πρέπει επιτέλους να μας ταρακουνήσει και να μας προβληματίσει. 

Δεν γνωρίζω σε ποιο παράλληλο σύμπαν ζουν στα ανώτερα δώματα της Εισαγγελίας και δεν παίρνουν χαμπάρι για το τι συμβαίνει εκεί έξω. Γιατί η υπόθεση της 19χρονης Αγγλίδας δεν απασχόλησε απλώς την εσωτερική επικαιρότητα, αλλά πήρε και πρωτοφανείς διεθνείς διαστάσεις. Όπως χαρακτηριστικά έγραψε η Guardian είναι ένας «λεκές» στο σύστημα της κυπριακής δικαιοσύνης. Κυρίως γιατί ανέδειξε τις ανεπάρκειές μας ως προς τις μεθόδους που ακολουθούνται. Σκεφτείτε μόνο ότι η κοπέλα μίλησε στην Αστυνομία χωρίς την παρουσία δικηγόρου, εξ ου και τα μάλλον αλλόκοτα αγγλικά της κατάθεσής της. Απ’ εκεί και πέρα, η ίδια έγκυρη εφημερίδα, επισημαίνει: «Και ενώ δικαίως ανατριχιάζουμε από τη μεταχείριση που είχε η Βρετανή έφηβη στην Κύπρο, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το δικό μας ποινικό σύστημα δικαιοσύνης βρίσκεται σε κρίση». Το πρόβλημα φυσικά και δεν είναι κυπριακό. Είναι παγκόσμιο και αφορά στον μισογυνισμό των αρμοδίων που αντιμετωπίζουν τις καταγγέλλουσες με καχυποψία. Μόνο στην Αγγλία, για το έτος που έληγε τον Μάρτιο του 2019 υπήρξαν 58.657 καταγγελίες για βιασμό αλλά μόνο οι 1.925 οδηγήθηκαν στη δικαιοσύνη. Τι να υποθέσουμε άραγε; Ότι 55.000 γυναίκες τρελάθηκαν ξαφνικά και επινόησαν φανταστικούς βιαστές;

Τώρα που κόπασε ο κουρνιαχτός θα πρέπει η υπόθεση της 19χρονης Αγγλίδας να αποτελέσει τροφή για σκέψη. Όχι τόσο για τους χειρισμούς που έγιναν, αλλά για τις ανεπάρκειες του συστήματος και την προκατάληψη απέναντι στα θύματα. Ακόμα και για τους μηχανισμούς που προστατεύουν τους κατηγορούμενους και τα πρωτόκολλα που μπορούν να φωτίσουν το ευαίσθητο (και εν πολλοίς αμφιλεγόμενο) θέμα της συναίνεσης. 

Αντ’ αυτού ζήσαμε και πάλι εξάρσεις φανατισμού και στενομυαλιάς, κυρίως στα social media. Άλλος βιασμός αυτός, απροκάλυπτος μάλιστα, της κοινής λογικής. Άνθρωποι που έβαλαν πλάτη (όχι με φωνασκίες αλλά με επώνυμη αρθρογραφία όπως ο συνάδελφος Κώστας Κωνσταντίνου) για θέματα ισότητας και ανθρωπίνων δικαιωμάτων, βρέθηκαν στο στόχαστρο επειδή τόλμησαν να  εκφράσουν μια ελαφρώς διαφοροποιημένη άποψη. Ομολογώ ότι αισθάνομαι αμηχανία απέναντι σε όλο αυτό τον φανατισμό ειδικά όταν εκπορεύεται από δημοκρατικούς ανθρώπους, θεωρητικά υπεράνω υποψίας.

Τα θέματα αυτά είναι πολύ σύνθετα για να επιδέχονται μιας ερμηνείας και να απηχούν μία μονάχα αλήθεια. Πάρτε το #Me Too για παράδειγμα. Ένα κίνημα που ξεκίνησε από την ανάγκη προστασίας των γυναικών απέναντι στη σεξουαλική παρενόχληση, αλλά στην πορεία παρέκκλινε αρκετές φορές προς τον φασισμό της πολιτικής ορθότητας. Γι’ αυτό είπα πριν ότι η υπόθεση της 19χρονης Αγγλίδας θα πρέπει να μας προβληματίσει. Για να σκεφτούμε. Και να δράσουμε. Όχι για να εκτονωθούμε.

stavros.christodoulou@phileleftheros.com
 
Σχολιάστε ή διαβάστε πατώντας εδώ...