To Top
19:55 Πέμπτη
20 Φεβρουαρίου 2020
Επόμενο
Προηγούμενο
Ζητείται εμπιστοσύνη…
ΑΡΧΙΚΗΑΠΟΨΕΙΣΑΡΘΡΑ ΣΤΟΝ "Φ" • Ζητείται εμπιστοσύνη…
  14 Ιανουαρίου 2020, 8:02 πμ  
Προχειρότητα και αγκυλώσεις στη χάραξη, εφαρμογή και επικοινωνία κυβερνητικής πολιτικής, απροθυμία για λογοδοσία
 
 Η ανάκτηση της εμπιστοσύνης, εντός και εκτός της Κύπρου, είναι ίσως η μεγαλύτερη πρόκληση που αντιμετωπίζει η κυβέρνηση Αναστασιάδη στην αυγή της νέας χρονιάς. Η ελλειμματική αξιοπιστία είναι μπαγκάζι που κουβαλούν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας και οι συνεργάτες του από πέρσι. Δεν αφορά μόνο το Kυπριακό, όπου αδιέξοδο τέτοιας έκτασης δεν έχω δει στα δεκαοκτώ χρόνια που ζω στην Κύπρο. Επηρεάζει καθοριστικά και την οικονομία, αφού τα διαδοχικά σκάνδαλα του τελευταίου καιρού προσθέτουν στα δομικά προβλήματα του κράτους, των τραπεζών και του ιδιωτικού τομέα. Η προχειρότητα και οι αγκυλώσεις στη χάραξη, εφαρμογή και επικοινωνία κυβερνητικής πολιτικής, η απροθυμία για λογοδοσία, έχουν και σαφή κοινωνικό αντίκτυπο. Οι πολίτες δεν αντλούν έμπνευση για προσωπική βελτίωση, ο σεβασμός προς τον κρατικό μηχανισμό είναι περίπου ανύπαρκτος, ενώ η χρηστή διακυβέρνηση είναι το καλαμπούρι στις παρέες και τα στέκια ανθρώπων από όλες τις ηλικίες. Ο πολύ-αναμενόμενος ανασχηματισμός δεν έφερε τομές. Μάλλον ενίσχυσε την εικόνα μιας κουρασμένης κυβέρνησης, που δυσκολεύεται ακόμα και στη διαχείριση, πόσo μάλλον στην παραγωγή πολιτικής. Παρόλα αυτά, λύσεις υπάρχουν. Χρειάζεται τόλμη, όμως και κυρίως διάθεση για δραστικές αλλαγές σε νοοτροπία και επιδιώξεις.
 
Στο πολιτικό πρόβλημα, ζητούμενο είναι το πώς θα αντιμετωπιστούν οι πειρατικές κινήσεις της Τουρκίας με γεωτρήσεις στα κυπριακά νερά, ενώ η ανοιχτή αμφισβήτηση της ελληνικής υφαλοκρηπίδας δοκιμάζει τις αντοχές και της κυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη. Η Ελλάδα και η Κύπρος θα πρέπει να αντιληφθούν ότι η διαιώνιση προβλημάτων ευνοεί πάντα τον ισχυρότερο σε μια διαμάχη. Διέξοδος βρίσκεται είτε με ένοπλη αντιπαράθεση, είτε με συμβιβασμό. Αναμφίβολα, οι κυβερνήσεις της Ελλάδας και της Κύπρου ούτε σε άπιαστο όνειρο δεν μπορούν να επικρατήσουν σε σύρραξη με την Τουρκία. Ο συμβιβασμός είναι μονόδρομος. Σε ό,τι αφορά την κυπριακή κυβέρνηση, πάντως, το παράξενο είναι ότι δείχνει να μην μπορεί να δει πέρα από τη μύτη της. Αναλώνει όλη την ενέργεια στο πώς θα κερδίσει πόντους έναντι της Τουρκίας σε διεθνή δικαστήρια και φόρα, αντί να κοιτάξει μέσα στον ίδιο τον τόπο της. Είναι καιρός, επιτέλους, ο Πρόεδρος Αναστασιάδης και οι συν αυτώ να ενεργήσουν έξω από το κουτί. Να πλησιάσουν ειλικρινά τους Τουρκοκύπριους, τουλάχιστον αυτούς που μπορούν ακόμα να μας πιστέψουν, με στόχο την εξουδετέρωση της βαριάς καχυποψίας, που σκεπάζει οποιαδήποτε σκέψη για συνύπαρξη στα κατεχόμενα. Το λέμε εδώ και πολλούς μήνες, όλοι οι κάτοικοι της Κύπρου, πολιτικοί και πολίτες, πρέπει να κοιτάξουμε εντός. Να εκπονήσουμε κοινό όραμα για την Κύπρο. Να δεχθούμε τη μοιρασιά εξουσίας και χρήματος. Μόνο έτσι θα αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη της διεθνούς κοινότητας για τις προθέσεις των Κυπρίων και θα αποδυναμωθεί ο τσαμπουκάς της Άγκυρας, που στηρίζεται στην προστασία των Τουρκοκυπρίων.
 
Η εμπιστοσύνη είναι κλειδί και για την οικονομική ανάπτυξη. Η κατά γράμμα εφαρμογή του μνημονίου σταμάτησε το χορό του Ζαλόγγου και απομάκρυνε κάπως το νησί από τον γκρεμό. Χρειάζεται, βέβαια, προσοχή στα δημοσιονομικά, ενώ οι τράπεζες συνεχίζουν να κουβαλούν πολλά μη εξυπηρετούμενα δάνεια και παραμένουν φειδωλές στη χρηματοδότηση επιχειρηματικών δραστηριοτήτων. Η δυσκολία μεταρρύθμισης στο δικαστικό σύστημα και η αδυναμία προσέλκυσης μεγάλων ξένων επενδύσεων λειτουργούν ανασταλτικά, ειδικά τώρα που φαίνεται να εξασθενεί η πώληση των «χρυσών» διαβατηρίων. Αχτίδα φωτός έρχεται από την Κίνα με το καζίνο, αλλά και την κατασκευή μονάδας από-υγροποίησης φυσικού αερίου για ηλεκτροπαραγωγή. Συζητείται, επίσης, η εμπλοκή του κινεζικού τηλεπικοινωνιακού κολοσσού Huawei στην εγκατάσταση της τεχνολογίας 5G και στην Κύπρο. Κι εδώ, όμως, πρέπει η κυβέρνηση να δείξει μεγάλη προσοχή, αφού οι ΗΠΑ αντιδρούν σε οποιαδήποτε ενίσχυση της κινεζικής παρουσίας, σε περιοχές που θεωρούν ότι ανήκουν στη δυτική σφαίρα επιρροής.
 
Το 2020 θα δείξει ακόμα αν το ΓεΣΥ θα καταφέρει να περάσει αναίμακτα στη δεύτερη φάση, να ενσωματώσει τα νοσοκομεία και να σταθεί στα πόδια του. Πιστεύω ότι οι άνθρωποι στον κλάδο της υγείας θα τα καταφέρουν, αν μπορέσουν να αποφύγουν τις υπόγειες και φανερές τρικλοποδιές που διαρκώς βάζουν στο σύστημα πολιτικές παρατάξεις και ειδικά συμφέροντα.
 
Μεγάλη πρόκληση ήταν και παραμένει η αποκατάσταση της χαμένης αξιοπιστίας. Είναι το θεμελιώδες στοιχείο, που μπορεί να φέρει αλλαγές, ανανέωση, λύσεις, και στα υπόλοιπα σημαντικά, εθνικά ζητήματα.
 
Δημοσιογράφος, συνεργάτης Φιλελεύθερου
 
Σχολιάστε ή διαβάστε πατώντας εδώ...