To Top
16:51 Τετάρτη
19 Φεβρουαρίου 2020
Επόμενο
Προηγούμενο
Παραμυθάδες χωρίς όραμα
ΑΡΧΙΚΗΑΠΟΨΕΙΣΑΡΘΡΑ ΣΤΟΝ "Φ" • Παραμυθάδες χωρίς όραμα
  17 Ιανουαρίου 2020, 11:00 πμ  
Εντάξει, ας πούμε ότι έχουν κάποιους λόγους, που εμείς δεν βλέπουμε, όσοι λένε ότι ο αγωγός μεταφοράς φυσικού αερίου EastMed δεν θα πραγματοποιηθεί ποτέ. Ας πούμε ότι και να γίνει ο αγωγός είναι σίγουροι ότι η Τουρκία δεν θα αφήσει την Κύπρο να μεταφέρει εκεί και το δικό της αέριο. Ας πούμε ότι είναι λογικό να πιστεύουν ότι ο Νίκος Αναστασιάδης χρησιμοποιεί την υπόθεση του αγωγού για εσωτερική κατανάλωση, για να περιπαίζει τον κόσμο και να προκαλεί αχρείαστες εντάσεις, διότι είναι λίγος ο νους του. Μπορούν, όμως, να μας εξηγήσουν πώς διάολο γίνεται να συμμετέχουν σε αυτή την υπόθεση η Ελλάδα, η Αίγυπτος, η Ιταλία, η Ιορδανία, η Παλαιστίνη και το Ισραήλ, να προωθούν τη θεσμική συνεργασία τους και να βάζουν υπογραφές για τη δημιουργία του EastMed Gas Forum; Μπορούν να μας εξηγήσουν γιατί η Γαλλία πήγε χτες στο Κάιρο και ζήτησε επισήμως να συμμετάσχει σε αυτό το Φόρουμ; Και γιατί η Αμερική ζήτησε να ενισχύσει την παρουσία της και να συμμετέχει ως μόνιμος παρατηρητής;

Καλά, ο Αναστασιάδης, ο Χριστοδουλίδης, ο Λακκοτρύπης δεν είναι σοβαροί και πράττουν επιπόλαια. Όλοι οι άλλοι; Κατάφεραν να παρασύρουν τόσους πολλούς; Όταν, ας πούμε, ο Άντρος Κυπριανού λέει ότι ο EastMed «είναι ασύμφορος και δεν πρόκειται ποτέ να γίνει» (21/10/19), ξέρει κάτι περισσότερο από τις κυβερνήσεις εννιά χωρών; Και από την Ευρωπαϊκή Ένωση, που εκτός από τη χρηματοδότηση των μελετών αποφάσισε να χρηματοδοτήσει το EastMed Gas Forum με μισό εκατομμύριο για τα επόμενα δύο χρόνια, όπως ανακοινώθηκε χτες στο Κάιρο. Όταν το ΑΚΕΛ ανακοινώνει ότι «οι κυβερνητικοί πανηγυρισμοί δημιουργούν παραπλανητικές εντυπώσεις για τον EastMed» (21/12/2018), εννοεί ότι έπεισε ο Αναστασιάδης τόσες πολλές χώρες να πανηγυρίζουν μαζί του για να εξαπατήσει τους πολίτες; Κι όταν χθες, σχολιάζοντας την ιστορική συνάντηση του Καΐρου, επισημαίνει το κορυφαίο ότι «χωρίς λύση του Κυπριακού, δυστυχώς θα βρίσκουμε συνεχώς την Τουρκία απέναντί μας, να προκαλεί και να απειλεί», πιστεύει ότι λέει κάτι καινούργιο, που όλοι οι άλλοι δεν το ξέραμε; Και χρησιμοποιώ το ΑΚΕΛ, διότι πρωτοστατεί σε αυτή τη μηδενιστική προσέγγιση, αλλά με τις ίδιες θεωρίες εμφανίζονται κι ένα σωρό άλλοι, κάποιοι παριστάνοντας και τους ειδικούς εμπειρογνώμονες, τους πάνσοφους, που ξέρουν περισσότερα από τις ηγεσίες τόσων χωρών. Χθες, για παράδειγμα, όταν ο Φιλελεύθερος έκρινε ότι έπρεπε να προβάλει την εξέλιξη με τις υπογραφές για τη συνεργασία των εφτά κρατών, που στο κάτω - κάτω βάζουν και την Κυπριακή Δημοκρατία στον γεωστρατηγικό ενεργειακό χάρτη, δύο άλλες εφημερίδες, ο Πολίτης και η Αλήθεια, έκριναν ότι δεν χρειαζόταν να γράψουν ούτε μονόστηλο. Μπορεί να τους διέφυγε, παρότι ανακοινώθηκε και ως απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου, όμως μπορεί και να σκέφτηκαν ότι αν δεν γράφουν μια εξέλιξη που δεν τους αρέσει μπορεί οι αναγνώστες τους να πιστέψουν ότι δεν υπάρχει. Διότι, όπως και το ΑΚΕΛ, μπορεί να πιστεύουν ότι όλα αυτά είναι αχρείαστα πανηγύρια και το μόνο που πρέπει να κάνουμε είναι να ξεκινήσουμε συνομιλίες για λύση, έστω κι αν δεν έχουμε συνομιλητές.

Το ότι «χωρίς λύση του Κυπριακού, δυστυχώς θα βρίσκουμε συνεχώς την Τουρκία απέναντί μας, να προκαλεί και να απειλεί», είναι γεγονός. Το ότι με την πορεία που ακολουθήσαμε επί χρόνια μείναμε χωρίς λύση είναι επίσης γεγονός. Το ερώτημα, που περιμένουμε να μας απαντήσουν, είναι τι κάνουμε για να αλλάξουν οι συνθήκες και να φτάσουμε στη λύση. Συνεχίζουμε την ίδια πορεία κάνοντας ευχές και προσευχές να τερματιστεί η επεκτατική πολιτική της Τουρκίας; Ή μπαίνουμε όσο πιο βαθιά γίνεται στις συνεργασίες από τις οποίες μόνο η Τουρκία λείπει, ελπίζοντας να καταλάβει ότι δεν την συμφέρει η απομόνωση και η πειρατεία; «Δεν πρέπει να καλλιεργούνται επικίνδυνες αυταπάτες ότι με την αξιοποίηση του ΦΑ η Κύπρος θα καταστεί παντοδύναμη και θα μιλά από θέση ισχύος», έλεγε χτες το ΑΚΕΛ. Μα, ποιος είπε ότι αποζητούμε θέση ισχύος; Έτσι κι αλλιώς, μαζί την διαλύσατε, κόμματα και ηγεσίες, την όποια ισχύ μπορούσε να αποκτήσει η Κύπρος αν δεν αφήνατε την άμυνα με εικονικές σκοπιές. Μια καλή θέση στις εξελίξεις της περιοχής μας, όμως, οφείλουμε να αποζητήσουμε (το φυσικό αέριο και η γεωγραφία και η ΕΕ μας δίνουν τη δυνατότητα) δραστηριοποιούμενοι με σύνεση αλλά και με όραμα, και όχι μηδενίζοντας όποια προσπάθεια μπορεί να δώσει έστω και αμυδρή ελπίδα να σπάσει τον μονόδρομο της παράδοσής μας στην τουρκική βουλιμία.

aristosm@phileleftheros.com
Σχολιάστε ή διαβάστε πατώντας εδώ...