To Top
11:24 Τετάρτη
19 Φεβρουαρίου 2020
Επόμενο
Προηγούμενο
Aδικούνται οι σφετεριστές;
ΑΡΧΙΚΗΑΠΟΨΕΙΣΑΡΘΡΑ ΣΤΟΝ "Φ" • Aδικούνται οι σφετεριστές;
Τελευταία Ενημέρωση: 19 Ιανουαρίου 2020, 2:17 μμ
Δημοσιεύματα στον τουρκοκυπριακό Τύπο αναφέρονται στις διαμαρτυρίες Βρετανών γιατί η εταιρεία που τους πούλησε σπίτια στα κατεχόμενα δεν τους δίνει τώρα τους τίτλους ιδιοκτησίας. Η εξήγηση που δόθηκε είναι πως τα σπίτια είναι υποθηκευμένα. «Θεωρήσαμε ότι εδώ είναι το σπίτι μας, ξεγελαστήκαμε», δηλώνουν πικραμένοι και ψάχνουν να βρουν το «δίκιο» τους, κατηγορώντας την προηγούμενη «κυβέρνηση» για ψεύτικες υποσχέσεις… Πόσες στρεβλώσεις μέσα σε λίγες γραμμές! 
       
Η είδηση δεν διευκρινίζει αν τα σπίτια είναι κλεμμένα (και, σε τέτοια περίπτωση, ανακαινισμένα), αν κτίστηκαν στη θέση κλεμμένων σπιτιών που κατεδαφίστηκαν ή αν κτίστηκαν σε κλεμμένη γη. Το αδίκημα δεν «αραιώνεται» αν έχουν προηγηθεί διαδοχικές αγοροπωλησίες ανάμεσα σε διαδοχικούς κλέφτες, κλεφταποδόχους και σφετεριστές. Όποιο κι αν είναι το ιστορικό, κι ο τελευταίος «σκυταλοδρόμος» βαρύνεται με την παρανομία. Υπάρχει η πιθανότητα να πρόκειται για μια σχετικά αθώα υπόθεση, να πρόκειται δηλ. για μια ανάπτυξη σε γη πραγματικής τουρκοκυπριακής ιδιοκτησίας, όχι βέβαια σαν αυτή που διεκδικεί ο… Λαλά Μουσταφά! Θα ΄πρεπε όμως να ξέρουν, όλοι αυτοί οι πονηροί ή αδιάβαστοι ξένοι αγοραστές, πως ήρθαν να επενδύσουν σε μια κατεχόμενη περιοχή, με κατοχικούς «νόμους», κατοχικό «κτηματολόγιο» και ψευδοδιοίκηση. Ουδεμία δικαιολογία μπορεί να τους βοηθήσει. Οι πολλές ιστοσελίδες που διαφημίζουν την καταλήστευση των περιουσιών στην κατεχόμενη Κύπρο (σε περίοπτη θέση και η συγκεκριμένη εταιρία) πωλούν σε σχετικά χαμηλές τιμές (εκ της κλοπής) σε περιοχές με τουρκοποιημένα (εκ της κατοχής) τοπωνύμια. Δεν τα ξέρανε αυτά οι αγοραστές της ντροπής; 
       
Τέτοιες εμπειρίες δεν είναι καινούργιες. Αφήνοντας πίσω παλιότερα δημοσιεύματα, ας δούμε τι γράφτηκε πριν τρία χρόνια στην τουρκοκυπριακή εφημερίδα Cyprus Today (22.4.2017). Η συγγραφέας του άρθρου (εκ του ονόματος, αλλοδαπή) αναφέρεται στην ταλαιπωρία φίλης της που θέλησε να αγοράσει περιουσία στην κατεχόμενη Λάπηθο και «έκανε όλα όσα έπρεπε σύμφωνα με τη νομοθεσία της «TRNC», αλλά φαίνεται πως δεν υπάρχει οποιαδήποτε προστασία των ιδιοκτητών έναντι ανέντιμων επιχειρηματιών…. Το να είσαι εν δικαίω στην «TRNC» δεν είναι αρκετό ούτε και αναγνωρίζεται έστω κι αν είναι προφανές…». Ευρηματική η διαπίστωση κι ας άργησε! Τελικά, αριθμός ξένων αγοραστών έχασαν αυτό που παράνομα νόμισαν πως αγόρασαν από εκείνους που παράνομα το πουλούσαν! Η αρθρογράφος καταλήγει σε αποτρεπτικό συμπέρασμα απαντώντας στο δικό της ρητορικό ερώτημα αν μπορεί κάποιος να αγοράσει στη «Βόρεια» Κύπρο. 
       
Αυτές τις μέρες, έξι Βρετανοί συνταξιούχοι αντιμετωπίζουν τον άμεσο κίνδυνο έξωσης από τα σπίτια «τους» γιατί ο κατασκευαστής πήρε τα λεφτά, πτώχευσε και… μετανάστευσε! Το χειρότερο είναι που νομίζουν πως το πρόβλημά τους είναι μόνο οικονομικό ενώ, κατά κύριο λόγο, είναι ηθικό. Μέσα από την καθημερινότητα φαίνεται πως, ατυχώς, αυτή δεν είναι αντίληψη μόνο των ξένων… 
         
Το θέμα δεν είναι καινούργιο, «γέρασε κι αυτό» μέσα στις πέντε σχεδόν δεκαετίες απραξίας, περί ειρήνης ψευδαισθήσεων και μηχανιστικής αναζήτησης μέτρων οικοδόμησης εμπιστοσύνης. Ποτέ δεν διεκδικήθηκε σαν προϋπόθεση για επανέναρξη του όποιου διαλόγου το πάγωμα της καταλήστευσης των περιουσιών των προσφύγων. Ποτέ δεν μπήκε σαν ένα λιθαράκι για την οικοδόμηση εμπιστοσύνης.  Αντίθετα, από τον καιρό της ευρηματικής ορολογίας περί εθελοντικής επιστροφής των προσφύγων με αποζημίωση (για τους «νούσιμους» που δεν θα επέλεγαν να επιστρέψουν) κι ενώ το αναφαίρετο δικαίωμα της ιδιοκτησίας αναδείκτηκε ξανά με τις διεκδικήσεις της Τιτίνας Λοϊζίδου και του Μελέτη Αποστολίδη, φτάσαμε σταδιακά στην επιτροπή «αποζημιώσεων»… Κι αργότερα στη θεωρία περί (εκατέρωθεν) χρηστών που, στα περισσότερα σενάρια, προηγούνται των ίδιων των νόμιμων ιδιοκτητών, τα σύνθετα μέτρα «θεραπείας» (προφανώς από την ασθένεια της επιθυμίας επιστροφής) και λοιπά εθνοκαθαρκτικά συστατικά της επιδιωκόμενης «λύσης». Η άνετη προσωρινότητα δεν ήταν ούτε άνετη ούτε, δυστυχώς, προσωρινή. Από το «όλοι οι πρόσφυγες στα σπίτια τους» διολισθήσαμε στο «όλοι οι πρόσφυγες στα προσφυγικά τους». Κι ενώ σκεφτήκαμε πως έπρεπε να εκδώσουμε γι΄ αυτά τίτλους, δεν σκεφτήκαμε πώς να στηρίξουμε όσους κατέφυγαν τελικά στην επιτροπή «αποζημιώσεων»… 

Σε τρεις μήνες, οι εναπομένοντες Τουρκοκύπριοι και οι πολλαπλάσιοι έποικοι θα αποφασίσουν, υπό κατοχή, ποιος θα εκπροσωπεί τους Τουρκοκύπριους. Ύστερα οι «δυο ηγέτες» θα προσπαθήσουν, όπως και όσο μπορούν, να συνομιλήσουν. Τώρα που κινδυνεύουμε να χάσουμε την ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας, ποιος θα γνοιαστεί για μια ελεύθερη και πραγματικά ενωμένη κοινωνία…      

 ktsimillis@cytanet.com.cy 
 
Φιλελεύθερα, 19/1/2020.
Σχολιάστε ή διαβάστε πατώντας εδώ...