To Top
09:23 Σάββατο
22 Φεβρουαρίου 2020
Επόμενο
Προηγούμενο
Γρίφος για δυνατούς λύτες: Πώς θα είναι η Κύπρος σε 10 χρόνια;
ΑΡΧΙΚΗΑΠΟΨΕΙΣΑΡΘΡΑ ΣΤΟΝ "Φ" • Γρίφος για δυνατούς λύτες: Πώς θα είναι η Κύπρος σε 10 χρόνια;
  18 Ιανουαρίου 2020, 10:55 πμ  
Με ένα ερώτημα που θα μπορούσες να το πεις καίριο επανεμφανίστηκε χτες στην τηλεόραση ο πρώην ευρωβουλευτής Τάκης Χατζηγεωργίου. Μόνο που το έστρεψε σε μια μόνο κατεύθυνση, ενώ θα έπρεπε να αφορά όλους. Ρωτούσε να μάθει πώς βλέπουν να εξελίσσονται τα πράματα μετά από δέκα χρόνια οι λεγόμενοι απορριπτικοί. Δεν τους είπε έτσι, αλλά αυτούς εννοούσε. Παραπέμποντας, προφανώς, στο ότι χωρίς λύση θα εδραιωθούν περισσότερο τα τουρκικά τετελεσμένα. Αλλά, ποιος μπορεί να πει πώς θα είμαστε σε δέκα χρόνια; Εδώ δεν ξέρουμε πώς θα είμαστε μέχρι το τέλος αυτού του χρόνου. Κατανοητό, όμως. Συμπλέει κι αυτό με την πίεση που πρέπει να ασκηθεί στο λαό για τη λύση που επείγει. Να αφήσουμε τες πελλάρες με τις συμμαχίες και τα κοιτάσματα και να σπεύσουμε να λύσουμε το Κυπριακό. Κάποια στιγμή μπορεί να μας πουν και με ποιο τρόπο θα το κάνουμε αυτό. Θα το λύσουμε μόνοι μας; Θα το λύσουμε καλώντας την Τουρκία να τα πάρει όλα και να μας δώσει τη λύση, που αφού θα τα πάρει όλα δεν θα τη χρειαζόμαστε;

Αν είναι με οράματα που θα απαντούμε στα πρακτικά μας προβλήματα, όλοι μπορούμε να τα περιγράψουμε. Άλλος, επειδή οραματίζεται ότι θα κάτσουμε στο τραπέζι των συνομιλιών και όταν σηκωθούμε θα έχουμε ένα κοινό κράτος με τους Τουρκοκύπριους, θα έχει αποχωρήσει η Τουρκία, και σε δέκα χρόνια θα έχουμε βρει την απόλυτη αρμονία και θα ζούμε ευτυχισμένοι και πάμπλουτοι σε μια ειρηνική ανεξάρτητη και ευρωπαϊκή χώρα. Άλλος, οραματίζεται μια Κύπρο ενταγμένη στη μεγάλη αγκαλιά της Τουρκίας, η οποία αφού ικανοποιήσει τις ορέξεις της και αρπάξει ό,τι επιθυμεί θα μας αφήσει να ζήσουμε ειρηνικά κι άντε, το πολύ-πολύ να μας βάλει να πληρώνουμε στην Πύλη μερικούς φόρους όπως στα παλιά τα χρόνια. Κι άλλος, μπορεί να οραματίζεται ότι αν μπορέσουμε τώρα να αντισταθούμε και να μην παραδοθούμε στον τουρκικό επεκτατισμό, θα αλλάξουν τα πράματα, θα καταρρεύσει ο Ερντογάν, και ίσως να έρθουν πιο ευνοϊκές συγκυρίες για να φτάσουμε σε λογική και βιώσιμη λύση. Πάντως, και ο πιο μωρός μπορεί να αντιληφθεί, χωρίς οράματα και αυταπάτες, ότι για να λυθεί τώρα το Κυπριακό πρέπει να αποδεχτούμε τους όρους της Άγκυρας, αλλιώς δεν λύνεται, και αν το κάνουμε αυτό σε δέκα χρόνια είναι βέβαιο πως οι Ελληνοκύπριοι θα μείνουν χωρίς κράτος και θα συνωστίζονται στις προκυμαίες προς αναζήτηση νέων πατρίδων.

Το ερώτημα, επομένως, είναι τι κάνουμε σήμερα για να ελπίζουμε ότι η πατρίδα μας θα υπάρχει και μετά από δέκα χρόνια. Έλεγε προχτές ο Τσαβούσογλου, μέσα στους απανωτούς παροξυσμούς που έρχονται από την Άγκυρα τις τελευταίες μέρες, «στην ανατολική Μεσόγειο, είμαστε έτοιμοι να υπογράψουμε παρόμοια συμφωνία (όπως με τη Λιβύη) για καθορισμό της θαλάσσιας δικαιοδοσίας με όλους και ιδιαίτερα με την Ελλάδα, πλην του ελληνοκυπριακού τομέα». Αν ο Πρόεδρος Αναστασιάδης άκουγε τις νουθεσίες του λεγόμενου ενδοτικού μετώπου (του κυβερνώντος και του άλλου) και δεν προχωρούσε στην ενίσχυση των συνεργασιών γύρω από την ενέργεια, και αν η Τουρκία συμπεριφερόταν πιο διπλωματικά και προλάβαινε να υπογράψει συμφωνίες με το Ισραήλ και την Αίγυπτο (αν κυβερνούσε ακόμα η Μουσουλμανική Αδελφότητα στην Αίγυπτο θα υπέγραφε σίγουρα την ίδια συμφωνία που υπέγραψε η Άγκυρα με τη Λιβύη), ποια θα ήταν η θέση της Κύπρου; Θα διαμαρτυρόταν απομονωμένη κι αδύναμη να αντιδράσει, εξαφανισμένη από τον ενεργειακό χάρτη, και η Τουρκία θα αδειοδοτούσε κολοσσούς (τους ίδιους προφανώς, που αδειοδότησε η Κυπριακή Δημοκρατία) για εξορύξεις στην κυπριακή ΑΟΖ που θα ήταν δική της.
 
Δεν είναι μόνο θέμα ικανότητας προβλέψεων και οραμάτων, είναι πρωτίστως θέμα επιβίωσης η ενίσχυση παντοιοτρόπως της θέσης και της νομιμότητας της Κυπριακής Δημοκρατίας. Αν ήταν αυτά που εμπόδιζαν τη λύση, θα είχαν κάποια λογική οι αντιδράσεις και οι νουθεσίες να τα αφήσουμε αυτά και να στρέψουμε την προσοχή μας στη λύση, που θα αντιμετωπίσει όλα μας τα προβλήματα. Είναι αυτά, όμως, που εμποδίζουν τη λύση; Ξεχνούμε ότι η Τουρκία ξεκίνησε τις επεμβάσεις στην κυπριακή ΑΟΖ πολύ πριν πάμε στο Κραν Μοντάνα για να φέρουμε τη λύση; Ξεχνούμε ότι είναι το μέχρι πρόσφατα ίνδαλμα του ενδοτικού μετώπου, ο Νίκος Αναστασιάδης, που μετά από τρία χρόνια επίμονων διαπραγματεύσεων διαπίστωνε ότι «άλλες ήταν οι βουλές της Άγκυρας. Ο έλεγχος ολοκλήρου της πατρίδας μας» (7/9/2017); Υπάρχει κανένας ρεαλιστής να μας πει πώς σκέφτεται την Κύπρο σε δέκα χρόνια υπό αυτά τα δεδομένα, αν δεν αντιδράσουμε και δεχτούμε ότι αυτό είναι το πεπρωμένο μας;
 
Σχολιάστε ή διαβάστε πατώντας εδώ...