To Top
20:06 Κυριακή
5 Απριλίου 2020
Επόμενο
Προηγούμενο
Εγκεφαλογράφημα
ΑΡΧΙΚΗΑΠΟΨΕΙΣΑΡΘΡΑ ΣΤΟΝ "Φ" • Εγκεφαλογράφημα
  16 Φεβρουαρίου 2020, 9:58 πμ  
Αχ, δεν μας φτάνει ο διχασμός της ιστορικής ΕΔΕΚ, δεν μας αρκεί που έχουμε να διαχειριστούμε τις πικρίες της Ελένης Θεοχάρους που δεν θέλει να δει ούτε ζωγραφιστό τον Νικόλα Παπαδόπουλο, ερχόμαστε τώρα αντιμέτωποι και με την προαναγγελθείσα αποχώρηση από τη Βουλή του Δημήτρη Συλλούρη. Πόσες πληγές πια σ’ αυτή τη ζωή;

Μήπως να κάνουμε κερκίδα και να φωνάζουμε όπως κάποτε οι οπαδοί του Ηρακλή στον Μιχάλη Κωνσταντίνου, «μείνε μαζί μας Κύπριε»;

Ο Μαρίνος Σιζόπουλος θα κληθεί, λένε, από τον αρχηγό Αστυνομίας για να τεκμηριώσει τις καταγγελίες του για ποινικά αδικήματα εναντίον του Δημήτρη Παπαδάκη. Επ’ ευκαιρία, δεν τον ρωτά και για εκείνα τα παλιά χρωστούμενα - τα πολλά που ξέρει για πολλούς; Ας είναι και άτοκα.

Αυτό το περίεργο πράγμα, όμως: Να έχεις, λες, στοιχεία για οικειοποίηση χρημάτων που πρωτίστως αφορούν, όχι την ΕΔΕΚ αλλά το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, να μην τον καταγγέλλεις ούτε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ούτε στην Αστυνομία, να μην προτάσσεις καν αυτό στις αρχικές καταγγελίες σου, να εστιάζεις στο γεγονός ότι δεν σου δίνει το 10% του μισθού του και στο ότι δεν εργοδοτεί άτομα που να δουλεύουν και για σένα...  Και μετά να λες, «δεν θα μπορούσα να συγκαλύψω μια τέτοια περίπτωση»...

«Η ΕΔΕΚ και ιστορία έχει και ρόλο έχει», λέει ο Δημήτρης Παπαδάκης. Για την ιστορία θα συμφωνήσουμε, για τον ρόλο κρατάτε μικρό καλάθι.

Τον περιορισμό των θητειών επικαλείται ο Μαρίνος Σιζόπουλος προκειμένου να καταδείξει ότι δεν ήταν για λόγους εσωκομματικής αντιπαράθεσης η εξόντωση του Παπαδάκη. Να υποθέσουμε, δηλαδή, ότι δεν θα διεκδικήσει την προεδρία του κόμματος το 2021; Θυμίζουμε ότι ο Μαρίνος Σιζόπουλος εξελέγει το 2015 μετά τη παραίτηση Ομήρου και ξανά στα δύο χρόνια, το 2017, στα μισά δηλαδή μιας κανονικής θητείας...

Θα μπορούσε να αποφευχθεί η χρήση του τζετ, λέει τώρα ο Αναστασιάδης. Δεν πειράζει, πρόεδρε, δεν θα χαλάσουμε τις καρδιές μας για ένα κωλοαεροπλάνο - κατά το κωλόσπιτο του Βαγγέλη Γιαννόπουλου επί Παπανδρέου. Το λέει και η παροιμία –λείψε που το ψυσικό να μη σε βρει το κρίμα. Πήγατε κι εσείς για να μην αροθυμά μόνος του ο πιλότος σε τέτοιο μακρινό ταξίδι και βρήκατε τον μπελά σας.
 
Να με συγχωρείτε αλλά, για να είμαι ειλικρινής, αυτά του ποδοσφαίρου, τα λερωμένα τ’ άπλυτα τα παραπεταμένα, δεν τα πολυκαταλαβαίνω. Εγώ το μόνο που ξέρω είναι ότι φταίει η Κάρτα Φιλάθλου. Τι; Όχι;

Άσχετο, αλλά μιας και μιλούσαμε πιο πάνω για την ΕΔΕΚ, αξίζει να καταγραφεί: Θυμάστε που τον περασμένο μήνα ο Ερντογάν είχε πει ότι η Λιβύη του Καντάφι είχε βοηθήσει την Τουρκία κατά την εισβολή της στην Κύπρο. Τότε θυμηθήκαμε τα τηλεγραφήματα του Wikileaks που διέρρευσαν το 2013, μέσα από τα οποία φαινόταν η στήριξη με βόμβες, καύσιμα και ανταλλακτικά που η Λιβύη παρείχε απλόχερα στην Τουρκία. Μάλιστα, ο Κώστας Βενιζέλος κατέγραψε και κάποιες άλλες μαρτυρίες, όπου φερόταν ο Καντάφι να ρωτά τον Μπαϊκάλ: «Και γιατί δεν καταλάβατε όλη τη νήσο; Αν τολμήσει να κινηθεί η Ελλάδα, θα έχετε κάθε μας στήριξη».

Έγραψα, τότε, πως αυτά βεβαίως, δεν τα γνώριζε ο Βάσος Λυσσαρίδης όταν τον Απρίλιο του 2011 τον επισκέφτηκα για να μου μιλήσει για τον φίλο του, τον Μουαμάρ. Και έτσι περιοριστήκαμε στο γεγονός ότι ο Καντάφι αγαπούσε πολύ τον Μακάριο και αγωνιούσε πολύ για την κατάστασή μας μετά την εισβολή. Εξού και αγόρασε όσα πιο πολλά προϊόντα μπορούσε, για να μας στηρίξει οικονομικά. Προ ημερών, λοιπόν, ψάχνοντας για κάτι άλλο, έπεσα πάνω σ’ ένα πρωτοσέλιδο της Σημερινής, 4 Οκτωβρίου 1977, τρία χρόνια δηλαδή μετά την εισβολή. «Κοινοπραξία Τουρκοκυπρίων – Λιβύης», ήταν ο τίτλος και με πηγή την «Χαλκίν Σεσί», αναφερόταν στην παρουσία αντιπροσωπείας στα κατεχόμενα, στην υπογραφή συμφωνιών και στην απόφαση της Λιβύης να ενισχύει την οικονομία του «τουρκικού ομόσπονδου κράτους της Κύπρου», θέτοντας σε λειτουργία εργοστάσια που έμειναν ημιτελή. Ωστόσο στη νήσο που αγαπά του μύθους -ξανθούς και μελαχρινούς- συντηρήθηκε για δεκαετίες κι εκείνος του φίλου και παντοτινού συμμάχου από τη Λιβύη.

Μικρός δεν ήταν -στα 39 του- όταν έλεγαν «όχι» για να τσιμέντωναν το «ναι», ώστε να πει κανείς ότι δεν ήξερε τι πιθανόν να επακολουθούσε, ωστόσο η αγωνία του Στέφανου Στεφάνου για τις... προσπάθειες ενσωμάτωσης των κατεχομένων από την Τουρκία, με έχει συγκινήσει.

Παρομοίως και η έγνοια του Νικόλα Παπαδόπουλου: «Αν συμπεριφέρεται με αυτόν τον τρόπο η Τουρκία στον Ακιντζί, τι πρόκειται να μας κάνει εμάς μετά τη λύση;». Εμ γι’ αυτό δεν θέλουμε (εμείς, όχι εσείς) λύση κύριε μου! Για να μη μας κάνει μετά τη λύση αυτά που κάνει τώρα του Ακιντζί χωρίς λύση.

Το έγραψα στο παρελθόν και το ξαναγράφω: Με δαύτους που μπλέξαμε και θα κοπούμε και θα μείνουμε αξύριστοι.
 
Φιλελεύθερα, 20/2/2020.
Σχολιάστε ή διαβάστε πατώντας εδώ...