To Top
11:58 Δευτέρα
6 Απριλίου 2020
Επόμενο
Προηγούμενο
Κανακεύοντας τα «Παράσιτα»
ΑΡΧΙΚΗΑΠΟΨΕΙΣΑΡΘΡΑ ΣΤΟΝ "Φ" • Κανακεύοντας τα «Παράσιτα»
  16 Φεβρουαρίου 2020, 10:15 πμ  
Το φαινόμενο Μπονγκ και ο χειρισμός του από την πολιτισμική «δικτατορία». 
 
Τρελάθηκαν εκεί στην Αμερικανική Ακαδημία Κινηματογράφου; Βγάζουν τα μάτια τους μόνοι τους; Μα αν υπάρχει μια ταινία που λειτουργεί υπονομευτικά σε όσα πρεσβεύει και προπαγανδίζει το Χόλιγουντ εδώ κι έναν αιώνα, αυτή είναι τα «Παράσιτα». Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ολόκληρο το οικοδόμημα της πολιτισμικής «δικτατορίας» που έχει επιβληθεί στον πλανήτη, βασίζεται στην πανίσχυρη κινηματογραφική βιομηχανία. Κι αυτό αφορά ένα ευρύτατο φάσμα τομέων που εκκινούν από την εξωτερική πολιτική και φτάνει φυσικά στις κατευθύνσεις της παγκόσμιας οικονομίας.  

Το μοτίβο του φτωχού που στην αμερικανική Γη της Επαγγελίας έχει τα φόντα να ανέλθει κοινωνικά αρκεί να είναι στοιχειωδώς ικανός κι ότι πρέπει να αφήνουμε ήσυχο τον πλούτο να αυγαταίνει αν θέλουμε να επωφεληθούμε όλοι –έστω από τα ψίχουλα που θα πέσουν από το τραπέζι-, έχει ρυθμιστεί να είναι αυτό που ομιλεί κατευθείαν στο συμπαθητικό του Αμερικανού. Μην ανησυχείς, μάς λέει, υπάρχει κοινωνική κινητικότητα. Συνέχισε να προσπαθείς και μια μέρα -πού ξέρεις;- μπορεί να πιάσεις κι εσύ την καλή. Το μήνυμα αυτό που κρατάει τα θηρία σχετικά ήμερα διασπείρεται ανά τον κόσμο μέσω της ανεξάντλητης κινηματογραφικής και τηλεοπτικής αφήγησης.

Τρελάθηκαν, λοιπόν; Μάλλον όχι, αν κρίνουμε από ταινίες τύπου «Roma» που διακρίθηκε πέρσι, αλλά και το «Joker» που συζητήθηκε όσο λίγες ταινίες κατά την τελευταία διαλογή. Το ζήτημα είναι ότι η κοροϊδία αυτή έχει γίνει πια τόσο εξόφθαλμη που πλέον όσο τη συνεχίζεις περισσότερο εξευτελίζεσαι. Το πράγμα έχει φτάσει στο απροχώρητο. Η μεσαία τάξη εξαφανίζεται με γεωμετρικούς ρυθμούς και η αγωνία για τις ανισότητες που διευρύνονται είναι πια εκκωφαντική σε παγκόσμιο επίπεδο.
 
Η πελώρια φάμπρικα της κουλτούρας δεν κωφεύει μπροστά σε τόσο κραυγαλέες επιταγές. Προσπαθεί να τις κατανοήσει πριν τις χωνέψει για να τις αναδιανείμει με τον τρόπο που πρέπει. Είναι, συνεπώς, απλώς μια φάση. Κι αν ο «Τζόκερ» αφήνει να αιωρείται στο τέλος η αμηχανία της παρορμητικότητας, που θα ξεσηκώσει τους πληβείους εναντίον των πατρικίων, έτσι χωρίς σχέδιο, χωρίς εναλλακτική πρόταση, τα «Παράσιτα» πηγαίνουν ένα βήμα παρακάτω. Με ξεκάθαρες επιρροές από τον Μπρεχτ αλλά και τον Μπουνιουέλ και τρέφοντας σεβασμό στο κοινωνικό σινεμά του Κεν Λόουτς, ο αχαλίνωτος Μπονγκ Τζουν Χο επιμένει στο ίδιο πράγμα σχεδόν σε όλες τις ταινίες του: δεν υπάρχουν καλοί και κακοί κι ούτε θα αλλάξει κάτι αν καταφέρεις από τα εξαθλιωμένα πίσω βαγόνια να πάρεις τη θέση κάποιου στα προνομιούχα μπροστινά. Φταίει το ίδιο το τρένο. Δηλαδή το καπιταλιστικό σύστημα, που τρέφεται από τη δομική ανισότητα και το χάσμα των τάξεων.

Οι κινηματογραφικά σνομπ Αμερικανοί περνούν το μήνυμα ότι είναι έτοιμοι να σπάσουν τα στεγανά και να «υποφέρουν» το μαρτύριο των υποτίτλων, αναγνωρίζοντας ότι υπάρχουν και σε αλλόγλωσσες χώρες άξιες κινηματογραφικές προτάσεις. Μέχρι τώρα το σύνηθες ήταν να κάνουν ένα φιλτραρισμένο χολιγουντιανό remake τέτοιων ταινιών με 1-2 προβεβλημένους σταρ επικεφαλής κι είχαν μ’ ένα σμπάρο δυο τρυγόνια. Το δεύτερο τρυγόνι είναι πάντα το οικονομικό όφελος.

Τώρα που η Γη της Επαγγελίας έχει γεμίσει ανθρώπινα ναυάγια, o προσαρμοστικός αμερικανικός πολιτισμός διατείνεται ότι είναι έτοιμος να ανοιχτεί στον κόσμο και να κάνει τα στραβά μάτια σε ό,τι αφορά τη γλώσσα και, κυρίως, τη θεματολογία. Δεν είναι βέβαια ο πολιτισμός του Τραμπ, αλλά των ηττημένων της εκλογικής αναμέτρησης του 2016 που έχουν τον τρόπο να ελέγχουν τις τάσεις της διανόησης, παρά το γεγονός ότι γνωρίζουν ότι είναι πιθανό να φάνε τα μούτρα τους και στις εκλογές του 2020. Μια αντιδραστική «αριστερή» στροφή, συνειδητοποιημένων προοδευτικών σε κρίση αυτογνωσίας.

Η ανισότητα «καίει» το πόπολο; Ανισότητα θα του δώσουμε και προβληματισμό για τα δομικά αδιέξοδα του καπιταλισμού. Φλογερές βιοθεωρίες και πολιτικοποιημένες ματιές, ένα χάος ανησυχιών για το παρόν και το μέλλον της ανθρωπότητας. Έτσι κι αλλιώς στο σύστημα το παιχνίδι πρέπει να φαίνεται ότι παίζεται με κανόνες. Έτσι κι αλλιώς στην εποχή της επιθετικής εικόνας και της οπτικής αφήγησης τα πάντα μπορούν να ελεγχθούν μέσα στο πεδίο αυτής της σύγχυσης μεταξύ στυγνής και ψηφιακής πραγματικότητας.

Σταδιακά, θα βρούνε τρόπο να στρογγυλέψουν τις αιχμές και να πουλήσουν το προϊόν με τον σωστό τρόπο. Ήδη ο Μπονγκ δέχτηκε έντονο φλερτ από τους γίγαντες του streaming, ενδίδοντας τελικά να κάνει τα «Παράσιτα» τηλεοπτική σειρά για λογαριασμό του HBO. Είναι σαφές πως όχι μόνο δεν τρελάθηκαν στην άλλη άκρη του Ατλαντικού, αλλά ξέρουν πολύ καλά τι κάνουν. Βρήκαν άλλον τρόπο να φρονιμέψουν τους φτωχούς. Γιατί δεν υπάρχει αποτελεσματικότερος τρόπος να αντιμετωπίσεις μια αντίθετη άποψη και κοσμοθεωρία από το να την υιοθετήσεις για να τη μεταστρέψεις με χειρουργική επιδεξιότητα.
 
Σχολιάστε ή διαβάστε πατώντας εδώ...