To Top
10:25 Δευτέρα
6 Απριλίου 2020
Επόμενο
Προηγούμενο
Οι αμπελοφιλοσοφίες των ανύπαρκτων διλημμάτων
ΑΡΧΙΚΗΑΠΟΨΕΙΣΑΡΘΡΑ ΣΤΟΝ "Φ" • Οι αμπελοφιλοσοφίες των ανύπαρκτων διλημμάτων
  20 Φεβρουαρίου 2020, 10:55 πμ  
Το καίριο ερώτημα το έθεσε χθες ο Άντρος Κυπριανού.  «Εάν δεν έχουμε συνομιλίες υπάρχει περίπτωση να λυθεί το Κυπριακό;». Διερωτώμαι όμως γιατί πάντα τα ερωτήματα της ηγεσίας μας είναι διλημματικά. Μπορείς να τα πεις κι εκβιαστικά. Πρέπει να επιλέξεις, δηλαδή. Συνομιλίες ή πόλεμος; Διζωνική ή διχοτόμηση; Προτεκτοράτο ή τίποτα; Και άμα τα θέτουν πολιτικοί, δηλαδή αυτοί που ζητούν τη λαϊκή εντολή για να διαχειριστούν τις τύχες μας, είναι να διερωτάσαι τι είδους πολιτική είναι ικανοί να εφαρμόσουν. Του εκβιασμού; Θέλουν να διαχειριστούν τις εξελίξεις χωρίς να έχουν πλάνο. Έχουν μόνο ένα δίλημμα να πετάξουν στον λαό την ώρα της κρίσης για να τον πείσουν να αποδεχθεί εκείνο που ήδη από χρόνια έχουν προαποφασίσει κι ας είναι εντελώς ανεδαφικό. Κάλλιστα θα μπορούσε κανείς να αντιστρέψει το συγκεκριμένο ερώτημα: Τόσα χρόνια, που είχαμε αυτές τις συνομιλίες, όποιος κι αν ήταν ο Πρόεδρος, γιατί δεν λύθηκε το Κυπριακό; Η προφανής απάντηση δεν ικανοποιεί μάλλον τον κ. Κυπριανού. «Παρά τις προσπάθειες η Τουρκία για άλλη μια φορά τήρησε τη στάση που για 43 χρόνια τηρεί. Όποιος και να ήταν ο Πρόεδρος, όποια και αν ήταν η πολιτική που ακολουθούσαμε». Είναι η απάντηση που έδωσε ο Νίκος Αναστασιάδης (15/10/2017), όταν άρχισε να βγάζει στη φόρα όσα διαπίστωσε στο τραπέζι των συνομιλιών όπου προφανώς πήγε με διάθεση να προχωρήσει στον συμβιβασμό που μαζί με τον κ. Κυπριανού είχαν συμφωνήσει. Όμως, τώρα ο κ. Κυπριανού επιμένει να επαναλαμβάνει δυο φορές την εβδομάδα, όπως και χθες, ότι «πρέπει να πάμε σε συνομιλίες και εκεί να φανεί ποιες είναι οι πραγματικές προθέσεις της Τουρκίας». Και ξανά στη συνέχεια, μη και δεν το προσέξουμε: «Έχουμε υποχρέωση να την πιέσουμε, να την υποχρεώσουμε να έρθει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων για να φανούν οι πραγματικές της προθέσεις».

Οι πραγματικές προθέσεις της είναι ξεκάθαρες. Φάνηκαν και στο τραπέζι των συνομιλιών, και στη θάλασσα, και στη στεριά. Εμείς δεν έχουμε καμιά αμφιβολία γι΄ αυτές. Αλλά, εμείς δεν ζητήσαμε την ψήφο του κόσμου για να τον οδηγήσουμε σε ασφαλές λιμάνι. Εκείνοι που τη ζήτησαν και διαχειρίστηκαν τις τύχες μας τα έκαναν θάλασσα, αποδείχτηκε ότι η πολιτική διαχείρισή τους ήταν καταστροφική. Και συνεχίζουν να μας λένε παραμύθια χωρίς νόημα. Διότι, τι νόημα έχει αυτή τη στιγμή, μάλλον τους τελευταίους μήνες, να πιπιλάς την ατάκα επιστροφής στις συνομιλίες όταν γνωρίζεις πολύ καλά ότι η Τουρκία δεν επιτρέπει συνομιλίες αυτή την εποχή; Και δεν πρόκειται να υπάρξουν συνομιλίες πριν από τον Ιούνιο. Χωρίς κι αυτό να είναι βέβαιο. Διότι επίσημα το ανακοίνωσε η Άγκυρα και δημοσίως αλλά και στα Ηνωμένα Έθνη. Δεν υπάρχει κενό επειδή ο Αναστασιάδης έχει άλλες δουλειές. Αλλά επειδή δεν θέλει η Τουρκία να γίνουν συνομιλίες. Τα ίδια παραμύθια περί επιστροφής στις συνομιλίες λέει και το κυβερνών κόμμα. Ίσως πιο ήπια, ίσως όχι με απανωτές ανακοινώσεις όπως κάνει το ΑΚΕΛ, αλλά επί της ουσίας δεν μας λένε κάτι διαφορετικό.

Κι αυτό δεν εκφράζει τίποτε άλλο παρά την αδυναμία τους να διαχειριστούν όχι μόνο τα αδιέξοδα, αλλά και τους τεράστιους κινδύνους που βρίσκονται μπροστά μας. Με μια Τουρκία να εισβάλλει ανελέητα στα κυπριακά κοιτάσματα, να σχεδιάζει τον εποικισμό της Αμμοχώστου ή και ένα καταλυτικό ρήγμα στην ελληνοκυπριακή κοινότητα καλώντας τους Βαρωσιώτες να επιστρέψουν υπό τουρκική διοίκηση, να απειλεί τους Ελληνοκύπριους με ολοκληρωτικό αφανισμό γιατί θα τους κάνουν όπως τους έκαναν το 1974, το μόνο που αναμένεις από την ηγεσία σου είναι να συνέλθει. Κυριολεκτικά και μεταφορικά. Να αξιοποιήσει το κενό για να μελετήσει, να συμφωνήσει, να αναλάβει δράση για να αντιμετωπίσει αυτές τις εξελίξεις. Να μελετήσει ακόμα και την πιθανότητα, αντί να έχουμε συνομιλίες, να έχουμε θερμό επεισόδιο, να έχουμε μια νέα τουρκική επίθεση. Για να ξέρει πώς θα ενεργήσει να προλάβει το κακό. Αντί αυτού ακούμε να πιπιλούν ανύπαρκτα διλήμματα. ΔΔΟ ή διχοτόμηση; Συνομιλίες ή πόλεμος; Τόση σοφία πώς κι επιβιώνουμε ακόμα!

aristosm@phileleftheros.com
Σχολιάστε ή διαβάστε πατώντας εδώ...